๙. คหปติชาดก

อุภยํ เม น ขมติ อุภยํ เม น รุจฺจติ ยา จายํ โกฏฺฐโมติณฺณา น ทสฺสํ อิติ ภาสติ ฯ

กรรมทั้งสองไม่ควรแก่เรา เราไม่ชอบใจ ก็หญิงคนนี้ลงไปในฉางข้าว แล้วพูดว่า เรายังใช้หนี้ให้ไม่ได้.

ตํ ตํ คามปติ พฺรูมิ กทเร อปฺปสฺมึ ชีวิเต เทฺว มาเส สงฺครํ กตฺวา มํสํ ชรคฺควํ กิสํ อปฺปตฺตกาเล โจเทสิ ตมฺปิ มยฺหํ น รุจฺจตีติ ฯ คหปติชาตกํ นวมํ ฯ ---------

ดูกรนายบ้าน เพราะเหตุนั้น เราจึงพูดกะท่าน ท่านมาทวงค่าเนื้อวัวแก่ ซูบผอม ซึ่งเราได้ทำสัญญาผลัดไว้ถึงสองเดือน ในคราวเมื่อชีวิตของ เราน้อย ลำบากยากเข็ญ ในกาลยังไม่ทันถึงกำหนดสัญญา กรรมทั้งสอง นั้น ไม่ถูกใจเราเสียเลย. จบ คหปติชาดกที่ ๙.