๗. กากาติชาดก

วาติ จายํ ตโต คนฺโธ ยตฺถ เม วสตี ปิยา ทูเร อิโต หิ กากาติ ยตฺถ เม นิรโต มโน ฯ

หญิงคนรักของเราอยู่ ณ ที่แห่งใด กลิ่นของนางยังหอมฟุ้งมาจากที่แห่ง นั้นถึงที่นี่ ใจของเรายินดีในนางคนใด นางคนนั้น ชื่อกากาติ อยู่ไกล จากที่นี้ไป.

กถํ สมุทฺทมตริ กถํ อตริ เกปุกํ กถํ สตฺต สมุทฺทานิ กถํ สิมฺพลิมารุหิ ฯ

ท่านข้ามทะเลไปได้อย่างไร ท่านข้ามแม่น้ำชื่อเกปุกะไปได้อย่างไร ท่าน ข้ามสมุทรทั้ง ๗ ไปได้อย่างไร ท่านขึ้นต้นงิ้วได้อย่างไร?

ตยา สมุทฺทมตรึ ตยา อตริ เกปุกํ ตยา สตฺต สมุทฺทานิ ตยา สิมฺพลิมารุหึ ฯ

เราข้ามทะเลไปกับท่าน ข้ามแม่น้ำชื่อเกปุกะไปกับท่าน ข้ามสมุทรทั้ง ๗ ไปกับท่าน ขึ้นต้นงิ้วไปกับท่าน.

ธิรตฺถุ มํ มหากายํ ธิรตฺถุ มํ อเจตนํ ยตฺถ ชายายหํ ชารํ อาวหามิ วหามิ จาติ ฯ กากาติชาตกํ สตฺตมํ ฯ --------- ๘ อนนุโสจิยชาตกํ

น่าติเตียนตัวเราผู้มีกายใหญ่โต น่าติเตียนตัวเราผู้มีความสำนึกตัว เพราะ ว่า เราต้องนำมาบ้าง นำไปบ้าง ซึ่งชู้ของเมียตนเอง. จบ กากาติชาดกที่ ๗.