๓. มณิกัณฐชาดก

๓๕๘มมนฺนปานํ วิปุลํ อุฬารํ อุปฺปชฺชตีมสฺส มณิสฺส เหตุ ตนฺเต น ทสฺสํ อติยาจโกสิ น จาปิ เต อสฺสมมาคมิสฺสํ ฯ

๓๕๙สุสู ยถา สกฺขรโธตปาณี ตาเสสิมํ เสลํ ยาจมาโน ตนฺเต น ทสฺสํ อติยาจโกสิ น จาปิ เต อสฺสมมาคมิสฺสํ ฯ

๓๖๐น ตํ ยาเจ ยสฺส ปิยํ ชิคึเส เทสฺโส โหติ อติยาจนาย นาโค มณึ ยาจิโต พฺราหฺมเณน อทสฺสนํเยว ตทชฺฌคมาติ ฯ มณิกณฺฐชาตกํ ตติยํ ฯ ---------