๗. กามวิลาปชาดก

๔๙๐อุจฺเจ สกุณ เฑมาน ปตฺตยาน วิหงฺคม วชฺชาสิ โข ตฺวํ วามูรุํ จิรํ โข สา กริสฺสติ ฯ

๔๙๑อิทํ โข สา น ชานาติ อสึ สตฺติญฺจ โอฑฺฑิตํ สา จณฺฑี กาหตี โกธํ ตํ เม ตปฺปติ โน อิธ ฯ

๔๙๒เอส อุปฺปลสนฺนาโห นิกฺขญฺจุสฺสีสเก กตํ กาสิกญฺจ มุทุํ วตฺถํ ตปฺเปตุ ธนกามิยาติ กามวิลาปชาตกํ สตฺตมํ ฯ ---------