๔. อัมพชาดก

โย นิลิยํ มณฺฑยติ สณฺฑาเสน วิหญฺญติ ตสฺส สา วสมเนฺวตุ ยา เต อมฺเพ อวาหริ ฯ

หญิงคนใด ลักมะม่วงทั้งหลายของท่าน หญิงคนนั้น จงตกอยู่ใต้อำนาจ ของช่างย้อมผม และผู้เดือดร้อนเพราะแหนบ.

วีสํ วา ปญฺจวีสํ วา อูนตึสํว ชาติยา ตาทิสา ปติ มา ลทฺธา ยา เต อมฺเพ อวาหริ ฯ

หญิงคนใด ลักมะม่วงทั้งหลายของท่าน หญิงคนนั้น ถึงจะมีอายุตั้ง ๒๐ ปี ๒๕ ปี หรือไม่ถึง ๓๐ ปี ตั้งแต่เกิดมา อย่าได้ผัวเช่นนั้นเลย.

ทีฆํ คจฺฉตุ อทฺธานํ เอกิกา อภิสาริยา สงฺเกเต ปติ มาทฺทส ยา เต อมฺเพ อวาหริ ฯ อลงฺกตา สุวสนา มาลินี จนฺทนุสฺสทา

หญิงคนใด ลักมะม่วงทั้งหลายของท่าน หญิงคนนั้น ถึงจะกระเสือก กระสนเที่ยวหาผัว เดินไปสู่หนทางไกลแสนไกลแต่ลำพังคนเดียว ถึง จะได้นัดแนะกันไว้แล้ว ก็ขออย่าได้พบได้เห็นผัวเลย.

เอกิกา สยเน เสตุ ยา เต อมฺเพ อวาหรีติ ฯ อมฺพชาตกํ จตุตฺถํ ฯ ---------

หญิงคนใด ลักมะม่วงทั้งหลายของท่าน หญิงคนนั้น ถึงจะมีที่อยู่สะอาด ตบแต่งร่างกายทัดทรงดอกไม้ ลูบไล้ด้วยกระแจะจันทน์ ก็จงนอนอยู่บน ที่นอนแต่เพียงคนเดียวเถิด. จบ อัมพชาดกที่ ๔.