๓. เวนสาขชาดก

๗๑๒นยิทํ นิจฺจํ ภวิตพฺพํ พฺรหฺมทตฺต เขมํ สุภิกฺขํ สุขตา จ กาเย อตฺถจฺจเย มา อหุ สมฺปมูโฬฺห ภินฺนปฺลโว สาครสฺเสว มชฺเฌ ฯ

๗๑๓ยานิ กโรติ ปุริโส ตานิ อตฺตนิ ปสฺสติ กลฺยาณการี กลฺยาณํ ปาปการี จ ปาปกํ ยาทิสํ วปเต พีชํ ตาทิสํ รุหเต ผลํ ฯ

๗๑๔อิทํ ตทาจริยวโจ ปาราจริโย ยทพฺรวิ มาสฺสุ ตฺวํ อกริ ปาปํ ยนฺตํ ปจฺฉา กตํ ตเป ฯ

๗๑๕อยเมว โส ปิงฺคิโย เวนสาโข ยมฺหิ ฆาตยึ ขตฺติยานํ สหสฺสํ อลงฺกเต จนฺทนสารลิตฺเต ตเมว ทุกฺขํ ปจฺจาคตํ มมํ ฯ

๗๑๖สามาปิ โข จนฺทนลิตฺตคตฺตี สิงฺคูว โสภญฺชนกสฺส อุคฺคตา อทิสฺวา กาลํ กริสฺสามิ อุพฺพรึ ตํ เม อิโต ทุกฺขตรํ ภวิสฺสตีติ ฯ เวนสาขชาตกํ ตติยํ ฯ ---------