๓. สุตนชาดก

๙๘๓ราชา เต ภตฺตํ ปาเหสิ สุจึ มํสูปเสจนํ มฆเทวสฺมึ อธิวตฺเถ เอหิ นิกฺขมฺม ภุญฺชสฺสุ ฯ

๙๘๔เอหิ มาณว โอโรหิ ภิกฺขมาทาย สูปิตํ ตฺวญฺจ มาณว ภกฺโขสิ อุโภ ภกฺขา ภวิสฺสถ ฯ

๙๘๕อปฺปเกน ตุวํ ยกฺข ถุลฺลมตฺถํ ชหิสฺสสิ ภิกฺขนฺเต นาหริสฺสนฺติ ชนา มรณสงฺกิโน ฯ

๙๘๖ลทฺธายํ ยกฺข ตว นิจฺจภิกฺขํ สุจึ ปณีตํ รสสาธุเปตํ ภิกฺขญฺจ เต อาหริโย นโร อิธ สุทุลฺลโภ โหหิติ ขาทิเต มยิ ฯ

๙๘๗มเมว สุตนํ อตฺโถ ยถา ภาสสิ มาณว มยา ตฺวํ สมนุญฺญาโต โสตฺถึ ปสฺสาหิ มาตรํ ฯ

๙๘๘ขคฺคํ ฉตฺตญฺจ ปาติญฺจ คจฺเฉวาทาย มาณว โสตฺถึ ปสฺสตุ เต มาตา ตฺวญฺจ ปสฺสาหิ มาตรํ ฯ

๙๘๙เอวํ ยกฺข สุขี โหหิ สห สพฺเพหิ ญาติภิ ธนญฺจ เม อธิคตํ รญฺโญ จ วจนํ กตนฺติ ฯ สุตนชาตกํ ตติยํ ฯ ---------