๗. เสนกชาดก

๑๐๑๔วิพฺภนฺตจิตฺโต กุปิตินฺทฺริโยสิ เนตฺเตหิ เต วาริคณา สวนฺติ กินฺเต นฏฺฐํ กึ ปน ปตฺถยาโน อิธาคมา พฺราหฺมณ อิงฺฆ พฺรูหิ ฯ

๑๐๑๕มิยฺเยถ ภริยา วชโต มมชฺช อคจฺฉโต มรณมาห ยกฺโข เอเตน ทุกฺเขน ปเวธิโตสฺมิ อกฺขาหิ เม เสนก เอตมตฺถํ ฯ

๑๐๑๖พหูนิ ฐานานิ วิจินฺตยิตฺวา ยเมตฺถ วกฺขามิ ตเทว สจฺจํ มญฺญามิ เต พฺราหฺมณ สตฺตุภสฺตํ อชานโต กณฺหสปฺโป ปวิฏฺโฐ ฯ

๑๐๑๗อาทาย ทณฺฑํ ปริสุมฺภ ภสฺตํ ปสฺเสลมูคํ อุรคํ ทุชิวฺหํ ฉินฺทชฺช กงฺขํ วิจิกิจฺฉิตานิ ภุชงฺคมํ ปสฺส ปมุญฺจ ภสฺตํ ฯ

๑๐๑๘สํวิคฺครูโป ปริสาย มชฺเฌ โส พฺราหฺมโณ สตฺตุภสฺตํ ปมุญฺจิ อถ นิกฺขมิ อุรโค อุคฺคเตโช อาสีวิโส สปฺโป ผณํ กริตฺวา ฯ

๑๐๑๙สุลทฺธลาภา ชนกสฺส รญฺโญ โย ปสฺสติ เสนกํ สาธุปญฺญํ วิวฏฺฏจฺฉโท นุสิ สพฺพทสฺสี ญาณํ นุ เต พฺราหฺมณ ภึสรูปํ อิมานิ เม สตฺตสตานิ อตฺถิ คณฺหาหิ สพฺพานิ ททามิ ตุยฺหํ ตยา หิ เม ชีวิตมชฺช ลทฺธํ อโถปิ ภริยายมกาสิ โสตฺถึ ฯ

๑๐๒๐น ปณฺฑิตา เวตฺตนมาทิยนฺติ จิตฺราหิ คาถาหิ สุภาสิตาหิ อิโตปิ เต พฺราหฺมณ ททนฺตุ วิตฺตํ อาทาย ตฺวํ คจฺฉ สกํ นิเกตนฺติ ฯ เสนกชาตกํ สตฺตมํ ฯ ---------