๑๐. ทีปิชาดก

๑๑๙๙ขมนียํ ยาปนียํ กจฺจิ มาตุล เต สุขํ สุขํ เต อมฺมา อวจ สุขกามา หิ เต มยํ ฯ

๑๒๐๐นงฺคุฏฺฐํ เม อปกฺกมฺม เหฐยิตฺวาน เอฬกิ สาชฺช มาตุลวาเทน มุญฺจิตพฺพา นุ มญฺญสิ ฯ

๑๒๐๑ปุรตฺถาภิมุโข นิสินฺโนสิ อหนฺเต มุขมาคตา ปจฺฉโต ตุยฺหํ นงฺคุฏฺฐํ กถํ โขหํ อวกฺกมิ ฯ

๑๒๐๒ยาวตา จตุโร ทีปา สสมุทฺทา สปพฺพตา ตาวตา มยฺหํ นงฺคุฏฺฐํ กถํ โข ตฺวํ วิวชฺชสิ ฯ

๑๒๐๓ปุพฺเพว เมตํ อกฺขึสุ มาตา ปิตา จ ภาตโร ทีฆํ ทุฏฺฐสฺส นงฺคุฏฺฐํ สามฺหิ เวหายสาคตา ฯ

๑๒๐๔ตญฺจ ทิสฺวาน อายนฺตึ อนฺตลิกฺขสฺมิ เอฬกิ มิคสงฺโฆ ปลายิตฺถ ภกฺโข เม นาสิโต ตยา ฯ

๑๒๐๕อิจฺเจวํ วิลปนฺติยา เอฬกิยา รุหคฺฆโส คลกํ อนฺวาวมทฺทิ นตฺถิ ทุฏฺเฐ สุภาสิตํ ฯ