คนต9างดาวดังต9อไปนี้ใหไดรับยกเวนไม9ตองมีหนังสือเดินทางหรือ งสือเดินทาง

(๑) ผูควบคุมพาหนะและคนประจำพาหนะทางน้ำหรือทางอากาศซึ่งเพียงแต9แวะ เขามายังท9า สถานี หรือทองที่ ในราชอาณาจัรแลวกลับออกไป เพื่อประโยชน0ในการควบคุมบุคคลดังกล9าว พนักงานเจาหนาที่จะออกหนังสือสำคัญ ตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวงเพื่อใหถือไวก็ได

(๒) คนสัญชาติของประเทศที่มีอาณาเขตติดต9อกับประเทศไทยเดินทางขาม พรมแดนไปมาชั่วคราวโดยปฏิบัติตามขอตกลงระหว9างรัฐบาลไทยกับรัฐบาลแห9งประเทศนั้น

(๓) คนโดยสารรถไฟผ9านแดนซึ่งถือตั๋วโดยสารทอดเดียวตลอดเพียงแต9ผ9านอาณา เขตประเทศไทยไปนอกราชอาณาจักรตามขอตกลงระหว9างรัฐบาลไทยกับรัฐบาลแห9งประเทศนั้น ๆ และรวมตลอดถึงผูควบคุมพาหนะและคนประจำพาหนะแห9งรถไฟเช9นว9านั้นดวย

ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2522 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม

ตัวบทนี้คือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ณ ปีที่ระบุ ไม่ใช่ฉบับรวมการแก้ไข มาตราที่ถูกแก้ไข เพิ่ม หรือยกเลิกภายหลังจะไม่ปรากฏ — ระบบยังไม่ได้ตรวจสถานะบังคับใช้ปัจจุบัน

ที่มาของตัวบทนี้

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับรวมการแก้ไข) · ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย) · sha256:7f2a557baadc · 2026-08-24

พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา ๑๓