๙. คีตสูตร

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้กล่าวธรรมด้วยเสียงขับยาว มีโทษ ๕ ประการนี้ โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. แม้ตนเองก็กำหนัดในเสียงนั้น ๒. แม้ผู้อื่นก็กำหนัดในเสียงนั้น ๓. แม้พวกคหบดีก็ตำหนิว่า ‘พวกสมณศากยบุตรเหล่านี้ ย่อมขับเหมือนพวกเรา’ ๔. เมื่อภิกษุพอใจการทำเสียง ความเสื่อมแห่งสมาธิ ย่อมมี ๕. หมู่คนรุ่นหลังพากันตามอย่าง ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้กล่าวธรรมด้วยเสียงขับยาวมีโทษ ๕ ประการนี้แลคีตัสสรสูตรที่ ๙ จบ ๑๐. มุฏฐัสสติสูตร ว่าด้วยภิกษุผู้หลงลืมสติ

พึงทราบวินิจฉัยในคีตสูตรที่ ๙ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า อายตเกน ได้แก่ ยาวคือทำให้ระเบียบคาถา [คำร้อยกรอง] ซึ่งมีบทและพยัญชนะบริบูรณ์เสียไป.

บทว่า สรกุตฺติมฺปิ นิกามยมานสฺส ความว่า เมื่อปรารถนาการแต่งเสียงด้วยคิดว่า เสียงขับเราควรทำอย่างนี้ ดังนี้.

บทว่า สมาธิสฺส ภงฺโค โหติ ความว่า จิตที่ประกอบด้วยสมถะและวิปัสสนาก็เสียไป.

จบอรรถกถาคีตสูตรที่ ๙ -----------------------------------------------------