๙. อคารวสูตร ที่ ๑

ปญฺจหิ ภิกฺขเว ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต ภิกฺขุ อคารโว อปฺปติสฺโส จวติ นปฺปติฏฺฐาติ สทฺธมฺเม กตเมหิ ปญฺจหิ อสฺสทฺโธ ภิกฺขเว ภิกฺขุ อคารโว อปฺปติสฺโส จวติ นปฺปติฏฺฐาติ สทฺธมฺเม อหิริโก ภิกฺขเว ภิกฺขุ อคารโว อปฺปติสฺโส จวติ นปฺปติฏฺฐาติ สทฺธมฺเม อโนตฺตปฺปี ภิกฺขเว ภิกฺขุ อคารโว อปฺปติสฺโส จวติ นปฺปติฏฺฐาติ สทฺธมฺเม กุสีโต ภิกฺขเว ภิกฺขุ อคารโว อปฺปติสฺโส จวติ นปฺปติฏฺฐาติ สทฺธมฺเม ทุปฺปญฺโญ ภิกฺขเว ภิกฺขุ อคารโว อปฺปติสฺโส จวติ นปฺปติฏฺฐาติ สทฺธมฺเม อิเมหิ โข ภิกฺขเว ปญฺจหิ ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต ภิกฺขุ อคารโว อปฺปติสฺโส จวติ นปฺปติฏฺฐาติ สทฺธมฺเม ฯ {๙.๑} ปญฺจหิ ภิกฺขเว ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต ภิกฺขุ สคารโว สปฺปติสฺโส น จวติ ปติฏฺฐาติ สทฺธมฺเม กตเมหิ ปญฺจหิ สทฺโธ ภิกฺขเว ภิกฺขุ สคารโว สปฺปติสฺโส น จวติ ปติฏฺฐาติ สทฺธมฺเม หิริมา ภิกฺขเว ภิกฺขุ สคารโว สปฺปติสฺโส น จวติ ปติฏฺฐาติ สทฺธมฺเม โอตฺตปฺปี ภิกฺขเว ภิกฺขุ สคารโว สปฺปติสฺโส น จวติ ปติฏฺฐาติ สทฺธมฺเม อารทฺธวิริโย ภิกฺขเว ภิกฺขุ สคารโว สปฺปติสฺโส น จวติ ปติฏฺฐาติ สทฺธมฺเม ปญฺญวา ภิกฺขเว ภิกฺขุ สคารโว สปฺปติสฺโส น จวติ ปติฏฺฐาติ สทฺธมฺเม อิเมหิ โข ภิกฺขเว ปญฺจหิ ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต ภิกฺขุ สคารโว สปฺปติสฺโส น จวติ ปติฏฺฐาติ สทฺธมฺเมติ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ เป็นผู้ไม่มีที่เคารพ ไม่มีที่ยำเกรง ย่อมเคลื่อน ไม่ตั้งมั่นในพระสัทธรรม ธรรม ๕ ประการเป็นไฉน คือ ภิกษุผู้ไม่มีศรัทธา เป็นผู้ไม่มีที่เคารพ ไม่มีที่ยำเกรง ย่อมเคลื่อนไม่ตั้งมั่นในพระสัทธรรม ภิกษุผู้ไม่มีหิริ ... ภิกษุผู้ไม่มีโอตตัปปะ ... ภิกษุผู้เกียจคร้าน ... ภิกษุผู้มีปัญญาทราม เป็นผู้ไม่มีที่เคารพ ไม่มีที่ยำเกรง ย่อมเคลื่อนไม่ตั้งมั่นในพระสัทธรรม ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล เป็นผู้ไม่มีที่เคารพ ไม่มีที่ยำเกรง ย่อมเคลื่อน ไม่ตั้งมั่นในพระสัทธรรมดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ เป็นผู้มีที่เคารพ มีที่ยำเกรงย่อมไม่เคลื่อน ย่อมตั้งมั่นในพระสัทธรรม ธรรม ๕ ประการเป็นไฉน คือ ภิกษุผู้มีศรัทธา เป็นผู้มีที่เคารพ มีที่ยำเกรง ย่อมไม่เคลื่อน ย่อมตั้งมั่นในพระสัทธรรมภิกษุผู้มีหิริ ... ภิกษุผู้มีโอตตัปปะ ... ภิกษุผู้ปรารภความเพียร ... ภิกษุผู้มีปัญญาเป็นผู้มีที่เคารพ มีที่ยำเกรง ย่อมไม่เคลื่อน ย่อมตั้งมั่นในพระสัทธรรม ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล เป็นผู้มีที่เคารพ มีที่ยำเกรง ย่อมไม่เคลื่อน ย่อมตั้งมั่นในพระสัทธรรม ฯ จบสูตรที่ ๙

พึงทราบวินิจฉัยในปฐมอคารวสูตรที่ ๙ ดังต่อไปนี้ :-

ภิกษุ ชื่อว่าอคารวะ เพราะไม่มีความเคารพ. ชื่อว่าอัปปติสสะ เพราะไม่มีที่ยำเกรง คือไม่มีผู้ใหญ่ ไม่ประพฤติอ่อนน้อม.

คำที่เหลือในสูตรนี้ เช่นเดียวกับสูตรก่อนนั่นแล.

จบอรรถกถาปฐมอคารวสูตรที่ ๙ -----------------------------------------------------