๗. โภคสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
๒๒๗ปญฺจิเม ภิกฺขเว อาทีนวา โภเคสุ กตเม ปญฺจ อคฺคิสาธารณา โภคา อุทกสาธารณา โภคา ราชสาธารณา โภคา โจรสาธารณา โภคา อปฺปิเยหิ ทายาเทหิ สาธารณา โภคา อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อาทีนวา โภเคสุ ฯ ปญฺจิเม ภิกฺขเว อานิสํสา โภเคสุ กตเม ปญฺจ โภเค นิสฺสาย อตฺตานํ สุเขติ ปีเณติ สมฺมา สุขํ ปริหรติ มาตาปิตโร สุเขติ ปีเณติ สมฺมา สุขํ ปริหรติ ปุตฺตทารทาสกมฺมกรโปริเส สุเขติ ปีเณติ สมฺมา สุขํ ปริหรติ มิตฺตามจฺเจ สุเขติ ปีเณติ สมฺมา สุขํ ปริหรติ สมณพฺราหฺมเณสุ อุทฺธคฺคิกํ ทกฺขิณํ ปติฏฺฐาเปติ โสวคฺคิกํ สุขวิปากํ สคฺคสํวตฺตนิกํ อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อานิสํสา โภเคสูติ ฯ
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๗. โภคสูตร ว่าด้วยโภคทรัพย์
ภิกษุทั้งหลาย โภคทรัพย์มีโทษ ๕ ประการนี้ โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. โภคทรัพย์เป็นสิ่งทั่วไปแก่ไฟ ๒. โภคทรัพย์เป็นสิ่งทั่วไปแก่น้ำ ๓. โภคทรัพย์เป็นสิ่งทั่วไปแก่พระราชา
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๒ หน้า : ๓๖๘}
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต [๕. ปัญจมปัณณาสก์] ๓. ทีฆจาริกวรรค ๘. อุสสูรภัตตสูตร ๔. โภคทรัพย์เป็นสิ่งทั่วไปแก่โจร ๕. โภคทรัพย์เป็นสิ่งทั่วไปแก่ทายาทผู้ไม่เป็นที่รัก ภิกษุทั้งหลาย โภคทรัพย์มีโทษ ๕ ประการนี้แล ภิกษุทั้งหลาย โภคทรัพย์มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้ อานิสงส์ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. บุคคลอาศัยโภคทรัพย์จึงบำรุงตน บริหารให้เป็นสุขโดยชอบ ๒. บุคคลอาศัยโภคทรัพย์จึงบำรุงบิดามารดา บริหารให้เป็นสุขโดยชอบ ๓. บุคคลอาศัยโภคทรัพย์จึงบำรุงบุตร ภรรยา ทาส กรรมกร และ คนใช้ บริหารให้เป็นสุขโดยชอบ ๔. บุคคลอาศัยโภคทรัพย์จึงบำรุงมิตรอำมาตย์ บริหารให้เป็นสุขโดยชอบ ๕. บุคคลอาศัยโภคทรัพย์จึงบำเพ็ญทักษิณาในสมณพราหมณ์ซึ่งมีผล มากเป็นไปเพื่อให้ได้อารมณ์ดี มีสุขเป็นผลให้เกิดในสวรรค์ ภิกษุทั้งหลาย โภคทรัพย์มีอานิสงส์ ๕ ประการนี้แล โภคสูตรที่ ๗ จบ ๘. อุสสูรภัตตสูตร ว่าด้วยภัตรหุงต้มในเวลาสาย
ภิกษุทั้งหลาย ตระกูลมีภัตรที่หุงต้มในเวลาสาย มีโทษ ๕ ประการนี้ โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. ไม่ได้ต้อนรับแขกที่ควรต้อนรับตามเวลา ๒. ไม่ได้เซ่นไหว้เทวดาผู้รับพลีกรรมตามเวลา ๓. ไม่ได้ถวายสมณพราหมณ์ผู้ฉันมื้อเดียว ไม่ฉันตอนกลางคืน งดเว้น การฉันในเวลาวิกาลตามเวลา @เชิงอรรถ : @ ดูเชิงอรรถที่ ๒ ข้อ ๔๐ (มหาสาลปุตตสูตร) หน้า ๖๓ ในเล่มนี้
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๒ หน้า : ๓๖๙}
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระสูตรที่ ๗ มีเนื้อความง่ายทั้งนั้น.