๑. อสัมปทานชาดก

อสมฺปทาเนนิตรีตรสฺส พาลสฺส มิตฺตานิ กลี ภวนฺติ ตสฺมา หรามิ ภุสมฑฺฒมานํ มา เม มิตฺติ ภิชฺชิตฺถ สสฺสตายนฺติ ฯ อสมฺปทานชาตกํ ปฐมํ ฯ

ความไมตรีของผู้ใดผู้หนึ่งซึ่งเป็นคนพาล ย่อมเป็นโทษแตกร้าวจากกัน เพราะไม่รับของไว้ เพราะฉะนั้น เราจึงรับเอาข้าวลีบกึ่ง มานะไว้ ด้วยมาคิดว่า ความไมตรีของเราอย่าได้แตกร้าวเสียเลย ขอให้ไมตรีของ เรานี้ ดำรงยั่งยืนต่อไปเถิด. จบ อสัมปทานชาดกที่ ๑.