๘. อุทุมพรชาดก

อุทุมฺพรา จิเม ปกฺกา นิโคฺรธา จ กปิตฺถนา เอหิ นิกฺขมฺม ภุญฺชสฺสุ กึ ชิฆจฺฉาย มิยฺยสิ ฯ

ต้นมะเดื่อ ต้นไทร และต้นมะขวิดนี้ มีผลสุกแล้ว เชิญท่านออกมา กินเสียเถิด จะยอมตายเพราะความหิวโหยทำไม?

เอวํ โส สุหิโต โหติ โย วุฑฺฒมปจายติ ยถาหมชฺช สุหิโต ทุมปกฺกานิ มาสิโต ฯ

ผู้ใด ประพฤติอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ ผู้นั้นชื่อว่า เป็นผู้อิ่มแล้ว ไม่หวงแหน เหมือนข้าพเจ้าเคี้ยวกินผลไม้สุกจนอิ่มแล้ว ในวันนี้ ไม่หวงแหนผลไม้ ที่สุกแล้ว ฉะนั้น.

ยํ วเนโช วเนชสฺส วญฺเจยฺย กปิโน กปิ ทหโรปิ น สทฺเธยฺย นหิ ชิณฺโณ ชรากปีติ ฯ อุทุมฺพรชาตกํ อฏฺฐมํ ฯ ---------

ลิงเกิดในป่า พึงหลอกลวงลิงที่เกิดในป่า เพราะเหตุอันใด แม้ลิงหนุ่มเช่น ท่านก็ไม่พึงเชื่อเหตุอันนั้น ลิงผู้ใหญ่ที่แก่เฒ่าชราเช่นข้าพเจ้า ไม่พึง เชื่อถือเลย. จบ อุทุมพรชาดกที่ ๘.