๓. สุสีมชาดก

กาฬา มิคา เสตทนฺตา ตวีเม ปโรสตํ เหมชาลาภิฉนฺนา เต เต ททามีติ สุสีม พฺรูสิ อนุสฺสรํ เปตฺติปิตามหานํ ฯ

ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงพระนามว่าสุสีมะ ช้างประมาณ ๑๐๐ เชือกเศษนี้ ประดับด้วยข่ายทอง เป็นของพระองค์ พระองค์ทรงระลึกถึงการกระทำ แห่งพระบิดา และพระอัยยกาของพระองค์อยู่เนืองๆ ตรัสว่า เราจะให้ ช้างเหล่านั้นแก่พราหมณ์เหล่าอื่น ดังนี้ เป็นความจริงหรือ พระเจ้าข้า?

กาฬา มิคา เสตทนฺตา มมีเม ปโรสตํ เหมชาลาภิฉนฺนา เต เต ททามีติ วทามิ มาณว อนุสฺสรํ เปตฺติปิตามหานนฺติ ฯ สุสีมชาตกํ ตติยํ ฯ ---------

ดูกรพ่อมาณพ ช้างประมาณ ๑๐๐ เชือกเศษนี้ประดับด้วยข่ายทอง ซึ่ง เป็นของเรา เราระลึกถึงการกระทำแห่งพระบิดา และพระอัยยกาอยู่ เนืองๆ พูดว่า เราจะให้ช้างเหล่านั้นแก่พราหมณ์เหล่าอื่น ดังนี้ เป็น ความจริง. จบ สุสีมชาดกที่ ๓.