๑. สัพพทาฐิชาดก

สิคาโล มานถทฺโธ จ ปริวาเรน อตฺถิโก ปาปุณิ มหตึ ภูมึ ราชาสิ สพฺพทาฐินํ ฯ

สุนัขจิ้งจอกกระด้างด้วยมานะ มีความต้องการด้วยบริวาร ได้บรรลุถึง สมบัติใหญ่ ได้เป็นราชาแห่งสัตว์มีเขี้ยวงาทั้งปวง ฉันใด.

เอวเมว มนุสฺเสสุ โย โหติ ปริวารวา โส หิ ตตฺถ มหา โหติ สิคาโล วิย ทาฐินนฺติ ฯ สพฺพทาฐิชาตกํ ปฐมํ ฯ ---------

ในหมู่มนุษย์ ผู้ใดมีบริวารมาก ผู้นั้นชื่อว่า เป็นใหญ่ในบริวารเหล่านั้น ดุจสุนัขจิ้งจอกได้เป็นใหญ่กว่าสัตว์มีเขี้ยวงา ฉะนั้น. จบ สัพพทาฐิชาดกที่ ๑.