๑๐. วิสัยหชาดก

อทาสิ ทานานิ ปุเร วิสยฺห ททโต จ เต ขยธมฺโม อโหสิ อิโต ปรญฺเจ น ทเทยฺย ทานํ ติฏฺเฐยฺยุํ เต สํยมนฺตสฺส โภคา ฯ

ดูกรพ่อวิสัยหะ แต่ก่อนท่านได้ให้ทาน ก็เมื่อท่านให้อยู่อย่างนั้น ความ เสื่อมได้มีแก่ท่านแล้ว ต่อแต่นี้ไป ถ้าท่านจักไม่ให้ทาน เมื่อท่านไม่ให้ ทาน โภคะทั้งหลายก็คงกลับมีอยู่ตามเดิม.

อนริยมริเยน สหสฺสเนตฺต สุทุคฺคเตนาปิ อกิจฺจมาหุ มา โว ธนํ ตํ อหุ วา ชนินฺท ยํ โภคเหตุ วิชเหมุ สทฺธํ ฯ

ข้าแต่ท้าวสหัสสเนตร พระอริยะทั้งหลายท่านกล่าวถึงบาปกรรมว่า อันอารย ชนถึงจะเป็นคนยากจนเข็ญใจก็ไม่ควรทำ ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมทวยเทพ ข้าพระบาทจะพึงเลิกศรัทธาเพราะเหตุการบริโภคทรัพย์อันใด ทรัพย์อัน- นั้น อย่าได้มีเลย.

เยน เอโก รโถ ยาติ ยาติ เตน ปโร รโถ โปราณํ นิหิตํ วตฺตํ วตฺตตญฺเญว วาสว ฯ

รถคันหนึ่งแล่นไปทางใด รถคันอื่นก็แล่นไปทางนั้น ข้าแต่ท้าววาสวะ วัตรที่ข้าพระบาทบำเพ็ญมาแล้วแต่ครั้งก่อน ขอจงเป็นไปเหมือนอย่างนั้น เถิด.

ยทิ เหสฺสติ ทสฺสาม อสนฺเต กึ ททามฺหเส เอวํ ภูตาปิ ทสฺสาม มา ทานํ ปมทามฺหเสติ ฯ วิสยฺหชาตกํ ทสมํ ฯ โกกิลวคฺโค จตุตฺโถ ฯ --------- ตสฺสุทฺทานํ อติเวลํ ปภาสติ ชินวโร วนมชฺเฌ รเถสภ ชิมฺหคโม อถ ชมฺพุ ติณาสนปีฐวรํ อถ ตณฺฑุลํ โมร วิสยฺห ทส ฯ ---------

ถ้ายังมียังเป็นอยู่ ข้าพระบาทก็จะให้ เมื่อไม่มีไม่เป็น จะให้ได้อย่างไร แม้ถึงจะเป็นอย่างนี้แล้วก็ตาม ก็จะต้องให้ เพราะข้าพระบาทจะลืมทาน เสียไม่ได้. จบ วิสัยหชาดกที่ ๑๐. จบ โกกิลวรรคที่ ๔. ----------------------------------------------------- รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. โกกาลิกชาดก ๒. รถลัฏฐิชาดก ๓. โคธชาดก ๔. ราโชวาทชาดก ๕. ชัมพุกชาดก ๖. พรหาฉัตตชาดก ๗. ปีฐชาดก ๘. ถุสชาดก ๙. พาเวรุชาดก ๑๐. วิสัยหชาดก. -----------------------------------------------------