๓. สุตนชาดก

ลทฺธายํ ยกฺข ตว นิจฺจภิกฺขํ สุจึ ปณีตํ รสสาธุเปตํ ภิกฺขญฺจ เต อาหริโย นโร อิธ สุทุลฺลโภ โหหิติ ขาทิเต มยิ ฯ

ดูกรยักษ์ เมื่อท่านไม่กินเรา คนจะนำอาหารที่สะอาดประณีต ประกอบ ด้วยรสดีมาให้ท่านบริโภคเป็นนิตย์ แต่เมื่อท่านกินเราเสียแล้ว คนที่จะ นำอาหารมาให้ท่านก็จะหาได้ยาก.

มเมว สุตนํ อตฺโถ ยถา ภาสสิ มาณว มยา ตฺวํ สมนุญฺญาโต โสตฺถึ ปสฺสาหิ มาตรํ ฯ

ดูกรสุตนมาณพ ประโยชน์ที่ท่านกล่าวถึง ย่อมเจริญแก่เราทุกประการ เราอนุญาตให้ท่านกลับไปหามารดาโดยสวัสดี.

ขคฺคํ ฉตฺตญฺจ ปาติญฺจ คจฺเฉวาทาย มาณว โสตฺถึ ปสฺสตุ เต มาตา ตฺวญฺจ ปสฺสาหิ มาตรํ ฯ

ดูกรมาณพ ท่านจงถือพระขรรค์ ฉัตรและถาดกลับไปเถิด มารดาของ ท่านจะได้เห็น และท่านก็จะได้เห็นมารดาโดยสวัสดี.

เอวํ ยกฺข สุขี โหหิ สห สพฺเพหิ ญาติภิ ธนญฺจ เม อธิคตํ รญฺโญ จ วจนํ กตนฺติ ฯ สุตนชาตกํ ตติยํ ฯ ---------

ดูกรยักษ์ เมื่อเป็นเช่นนั้น ท่านจงมีความสุขพร้อมด้วยญาติทั้งปวงเถิด ทรัพย์เราก็ได้แล้ว และพระดำรัสสั่งของพระราชาเราก็ได้สนองแล้ว. จบ สุตนชาดกที่ ๓.