๒. กัณหชาดก

๑๓๒๙กโณฺห วตายํ ปุริโส กณฺหํ ภุญฺชติ โภชนํ กเณฺห ภูมิปฺปเทสสฺมึ น มยฺหํ มนโส ปิโย ฯ

๑๓๓๐น กโณฺห ตจสา โหติ อนฺโตสาโร หิ พฺราหฺมโณ ยสฺมึ ปาปานิ กมฺมานิ สเว กโณฺห สุชมฺปติ ฯ

๑๓๓๑เอตสฺมึ เต สุลปิเต ปฏิรูเป สุภาสิเต วรํ พฺราหฺมณ เต ทมฺมิ ยงฺกิญฺจิ มนสิจฺฉสิ ฯ

๑๓๓๒วรญฺจ เม อโท สกฺก สพฺพภูตานมิสฺสร สุนิกฺโกธํ สุนิทฺโทสํ นิลฺโลภํ วุตฺติมตฺตโน นิเสฺนหมภิกงฺขามิ เอเต เม จตุโร วเร ฯ

๑๓๓๓กินฺนุ โกเธ วา โทเส วา โลเภ เสฺนเหว พฺราหฺมณ อาทีนวํ สมฺมสสิ ตมฺเม อกฺขาหิ ปุจฺฉิโต ฯ

๑๓๓๔อปฺโป หุตฺวา พหุ โหติ วฑฺฒเต โส อขนฺติโช อาสงฺคิ พหุปายาโส ตสฺมา โกธํ น โรจเย ฯ

๑๓๓๕ทุฏฺฐสฺส ผรุสา วาจา ปรามาโส อนนฺตรา ตโต ปาณิ ตโต ทณฺโฑ สตฺถสฺส ปรมา คติ โทโส โกธสมุฏฺฐาโน ตสฺมา โทสํ น โรจเย ฯ

๑๓๓๖อาโลปสาหสาการา นิกติ วญฺจนานิ จ ทิสฺสนฺติ โลภธมฺเมสุ ตสฺมา โลภํ น โรจเย ฯ

๑๓๓๗เสฺนหสงฺคนฺถิตา คนฺถา เสนฺติ มโนมยา ปุถู เต ภุสํ อุปตาเปนฺติ ตสฺมา เสฺนหํ น โรจเย ฯ

๑๓๓๘เอตสฺมึ เต สุลปิเต ปฏิรูเป สุภาสิเต วรํ พฺราหฺมณ เต ทมฺมิ ยงฺกิญฺจิ มนสิจฺฉสิ ฯ

๑๓๓๙วรญฺเจ เม อโท สกฺก สพฺพภูตานมิสฺสร อรญฺเญ เม วิหรโต นิจฺจํ เอกวิหาริโน อาพาธา น อุปฺปชฺเชยฺยุํ อนฺตรายกรา ภุสา ฯ

๑๓๔๐เอตสฺมึ เต สุลปิเต ปฏิรูเป สุภาสิเต วรํ พฺราหฺมณ เต ทมฺมิ ยงฺกิญฺจิ มนสิจฺฉสิ ฯ

๑๓๔๑วรญฺเจ เม อโท สกฺก สพฺพภูตานมิสฺสร น มโน วา สรีรํ วา มงฺกุเต สกฺก กสฺสจิ กทาจิ อุปหญฺเญถ เอตํ สกฺก วรํ วเรติ ฯ กณฺหชาตกํ ทุติยํ ฯ ---------