๑๐. อาสวักขยสูตร

อานาปานสฺสติสมาธิ ภิกฺขเว ภาวิโต พหุลีกโต อาสวานํ ขยาย สํวตฺตตีติ ฯ (วิตฺถาโร) ฯ เอวํ ภาวิโต โข ภิกฺขเว อานาปานสฺสติสมาธิ เอวํ พหุลีกโต อาสวานํ ขยาย สํวตฺตตีติ ฯ วคฺโค ทุติโย ฯ ตสฺสุทฺทานํ อิจฺฉานงฺคลํ สกํภิยํ อานนฺเท อปเร ทุเว ภิกฺขุหิ เทฺว วุตฺตา สญฺโญชนํ อนุสยํ อทฺธานํ อาสวกฺขยาติ ฯ อานาปานสํยุตฺตํ นิฏฺฐิตํ ฯ --------

ดูกรภิกษุทั้งหลาย สมาธิอันสัมปยุตด้วยอานาปานสติ อันภิกษุเจริญแล้วกระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นอาสวะ ฯลฯ ดูกรภิกษุทั้งหลาย สมาธิอันสัมปยุตด้วยอานาปานสติ อันภิกษุเจริญแล้วอย่างนี้ กระทำให้มากแล้วอย่างนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นอาสวะ. จบ สูตรที่ ๑๐ จบ วรรคที่ ๒ -----------------------------------------------------รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. อิจฉานังคลสูตร ๒. สกังภิยสูตร ๓. อานันทสูตรที่ ๑ ๔. อานันทสูตรที่ ๒ ๕. ภิกขุสูตรที่ ๑ ๖. ภิกขุสูตรที่ ๒ ๗. สังโยชนสูตร ๘. อนุสยสูตร ๙. อัทธานสูตร ๑๐. อาสวักขยสูตรจบ อานาปานสังยุต -----------------------------------------------------