อติตตสูตร

๑๐๙ ติณฺณํ ภิกฺขเว ปฏิเสวนาย นตฺถิ ติตฺติ กตเมสํ ติณฺณํ สุปฺปสฺส ภิกฺขเว ปฏิเสวนาย นตฺถิ ตตฺติ สุราเมรยปานสฺส ภิกฺขเว ปฏิเสวนาย นตฺถิ ติตฺติ เมถุนธมฺมสมาปตฺติยา ภิกฺขเว ปฏิเสวนาย นตฺถิ ติตฺติ อิเมสํ โข ภิกฺขเว ติณฺณํ ปฏิเสวนาย นตฺถิ ติตฺตีติ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ความอิ่มในการเสพสิ่ง ๓ อย่างไม่มี ๓ อย่างเป็นไฉน คือ ในการเสพความหลับ ๑ ในการดื่มสุราและเมรัย ๑ ในการเสพเมถุนธรรม ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ความอิ่มในการเสพสิ่ง ๓ อย่างนี้แลไม่มี ฯ

พึงทราบวินิจฉัยในอติตตสูตรที่ ๖ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า สุปฺปสฺส ได้แก่ความหลับ.

บทว่า ปฏิเสวนาย นตฺถิ ติตฺติ ความว่า จะเสพไปเท่าไรๆ ก็ยังพอใจอยู่เท่านั้นๆ เพราะฉะนั้น ขึ้นชื่อว่าความอิ่มจึงยังไม่มี.

แม้ในบททั้งสองที่เหลือก็มีนัยนี้เหมือนกัน.

ก็ถ้าหากน้ำในมหาสมุทรจะกลายเป็นสุราไป และนักเลงสุราจะเกิดเป็นปลา เมื่อเขาแหวกว่ายอยู่ก็ดี นอนอยู่ก็ดี ในน้ำมัน ขึ้นชื่อว่าความอิ่มก็ไม่พึงมี.

ในพระสูตรนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสถึงวัฏฏะอย่างเดียว.

จบอรรถกถาอติตตสูตรที่ ๖ -----------------------------------------------------