๙. สาลกชาดก

๓๔๘เอกปุตฺตโก ภวิสฺสสิ ตฺวญฺจ โน เหสฺสสิ อิสฺสโร กุเล โอโรห ทุมสฺมา สาลก เอหิ ทานิ ฆรกํ วเชมเส ฯ

๓๔๙นนุ มํ สุหทโยติ มญฺญสิ ยญฺจ มํ หนสิ เวฬุยฏฺฐิยา ปกฺกมฺพวเน รมามเส คจฺฉ ตฺวํ ฆรกํ ยถาสุขนฺติ ฯ สาลกชาตกํ นวมํ ฯ