๙. หลิททราคชาดก

๑๒๘๓สุติติกฺขํ อรญฺญมฺหิ ปนฺตมฺหิ สยนาสเน เย จ คาเม ติติกฺขนฺติ เต อุฬารตรา ตยา ฯ

๑๒๘๔อรญฺญา คามมาคมฺม กึสีลํ กึวตํ อหํ ปุริสํ ตาต เสเวยฺยํ ตํ เม อกฺขาหิ ปุจฺฉิโต ฯ

๑๒๘๕โย ตํ วิสฺสาสเย ตาต วิสฺสาสญฺจ ขเมยฺย เต สุสฺสูสี จ ติติกฺขี จ ตํ ภเชหิ อิโต คโต ฯ

๑๒๘๖ยสฺส กาเยน วาจาย มนสา นตฺถิ ทุกฺกฏํ อุรสีว ปติฏฺฐาย ตํ ภเชหิ อิโต คโต ฯ

๑๒๘๗โย จ ธมฺเมน จรติ จรนฺโตปิ น มญฺญติ วิสุทฺธการึ สปฺปญฺญํ ตํ ภเชหิ อิโต คโต ฯ

๑๒๘๘หลิทฺทราคํ กปิจิตฺตํ ปุริสํ ราควิราคินํ ตาทิสํ ตาต มา เสวิ นิมฺมนุสฺสมฺปิ เจ สิยา ฯ

๑๒๘๙อาสีวิสํว กุปฺปิตํ มิฬฺหลิตฺตํ มหาปถํ อารกา ปริวชฺเชหิ ยานีว วิสมํ ปถํ ฯ