๔. วนวัจฉสามเณรคาถา

|๑๕๑.๑๔| ๔ อุปชฺฌาโย มํ อวจาสิ อิโต คจฺฉามิ สีวก คาเม เม วสติ กาโย อรญฺญํ เม คโต มโน เสมานโกปิ คจฺฉามิ นตฺถิ สงฺโค วิชานตนฺติ ฯ วนวจฺฉสฺส เถรสฺส สามเณโร ฯ

พระอุปัชฌาย์ของเราได้กล่าวกะเราว่า ดูกรสีวกะ เราจะไปจากที่นี้ กายของเราอยู่ในบ้าน แต่ใจของเราไปอยู่ในป่า แม้เรานอนอยู่ก็ จักไป ความเกี่ยวข้องด้วยหมู่ ย่อมไม่มีแก่ผู้รู้แจ้งชัด.