๑. กุมารกัสสปเถรคาถา

|๒๙๘.๒๐๑| ๑ อโห พุทฺธา อโห ธมฺมา อโห โน สตฺถุ สมฺปทา ยตฺถ เอตาทิสํ ธมฺมํ สาวโก สจฺฉิกาหิติ ฯ |๒๙๘.๒๐๒| อสงฺเขยฺเยสุ กปฺเปสุ สกฺกายาธิคตา อหุํ เตสมยํ ปจฺฉิมโก จริโมยํ สมุสฺสโย ชาติมรณสํสาโร นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ ฯ กุมารกสฺสโป เถโร ฯ

น่าอัศจรรย์หนอ พระพุทธเจ้า พระธรรมและพระคุณสมบัติของพระศาสดา ของเราทั้งหลาย ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยประพฤติพรหมจรรย์ของพระสาวกผู้จัก ทำให้แจ้งซึ่งธรรมเช่นนี้ พระสาวกเหล่าใดเป็นผู้ยังไม่ปราศจากขันธ์ ๕ ในอสังไขยกัป พระกุมารกัสสปนี้เป็นรูปสุดท้าย แห่งพระสาวกเหล่านั้น ร่างกายนี้มีในที่สุด สงสารคือการเกิดการตายมีในที่สุด บัดนี้ ภพใหม่ ไม่มี.