๑. เพลัฏฐกานิเถรคาถา

|๒๓๘.๑๐๑| ๑ หิตฺวา คิหิตฺวํ อนโวสิตตฺโต มุขนงฺคลี โอทริโก กุสีโต มหาวราโหว นิวาปปุฏฺโฐ ปุนปฺปุนํ คพฺภมุเปติ มนฺโทติ ฯ เพลฏฺฐกานิ เถโร ฯ

ท่านละความเป็นคฤหัสถ์มาแล้ว ยังไม่ทันสำเร็จกิจ เป็นผู้มีปากห่างไถ เห็นแก่ท้องเป็นคนเกียจคร้าน เป็นคนโง่เขลา เข้าห้องบ่อยๆ เหมือน สุกรตัวใหญ่ที่เขาปรนปรือด้วยเหยื่อ ฉะนั้น.