๓. โสปากเถรคาถา

|๑๗๐.๓๓| ๓ ยถาปิ เอกปุตฺตสฺมึ ปิยสฺมึ กุสลี สิยา เอวํ สพฺเพสุ ปาเณสุ สพฺพตฺถ กุสโล สิยาติ ฯ โสปาโก เถโร

บุคคลพึงมีเมตตาในคนเดียวผู้เป็นที่รัก ฉันใด ภิกษุพึงมีเมตตาในสัตว์ ทั้งปวงในที่ทุกสถาน ฉันนั้น.