๑๐. อิสิทัตตเถรคาถา

|๒๕๗.๑๒๐| ๑๐ ปญฺจกฺขนฺธา ปริญฺญาตา ติฏฺฐนฺติ ฉินฺนมูลกา ทุกฺขกฺขโย อนุปฺปตฺโต ปตฺโต เม อาสวกฺขโยติ ฯ อิสิทตฺโต เถโร ฯ อุทฺทานํ เชนฺโต จ วจฺฉโคตฺโต จ วจฺโฉ จ นาคสวฺหโย อธิมุตฺโต มหานาโม ปาราปริโย ยโสปิ จ กิมฺพิโล วชฺชิปุตฺโต จ อิสิทตฺโต มหายโสติ ฯ ทฺวาทสโม วคฺโค ฯ ตตฺรุทฺทานํ ภวติ ฯ วีสุตฺตรสตํ เถรา กตกิจฺจา อนาสวา เอกเกว นิปาตมฺหิ สุสงฺคีตา มเหสิภีติ ฯ เอกนิปาโต นิฏฺฐิโต -----------

เบญจขันธ์ข้าพระองค์กำหนดรู้แล้ว ตัดรากขาดแล้ว ตั้งอยู่ ข้าพระองค์ บรรลุถึงความสิ้นทุกข์แล้ว บรรลุความสิ้นอาสวะแล้ว. ----------------------------------------------------- ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ ๑. พระเชนตเถระ ๒. พระวัจฉโคตตเถระ ๓. พระวนวัจฉเถระ ๔. พระอธิมุตตเถระ ๕. พระมหานามเถระ ๖. พระปาราปริยเถระ ๗. พระยสเถระ ๘. พระกิมพิลเถระ ๙. พระวัชชีปุตตเถระ ๑๐. พระอิสิทัตตเถระ. จบ วรรคที่ ๑๒ รวมหัวข้อที่มีในเอกกนิบาต พระสังคีติกาจารย์ผู้หวังประโยชน์ส่วนใหญ่ ได้รวบรวมพระเถระผู้ทำกิจเสร็จแล้ว หาอาสวะมิได้ มีจำนวน ๑๒๐ องค์ไว้ในเอกกนิบาต. -----------------------------------------------------