๒. สูกรเปตวัตถุ

|๘๗.๔| ๒ กาโย เต สพฺพโส วณฺโณ สพฺพา โอภาสเต ทิสา มุขํ เต สูกรสฺเสว กึ กมฺมมกรา ปุเรติ ฯ |๘๗.๕| กาเยน สญฺญโต อาสึ วาจายาสึ อสญฺญโต เตน เมตาทิโส วณฺโณ ยถา ปสฺสสิ นารท |๘๗.๖| ตนฺตฺยาหํ นารท พฺรูมิ สามํ ทิฏฺฐมิทนฺตยา มากาสิ มุขสา ปาปํ มา โข สูกรมุโข อหูติ ฯ สูกรเปตวตฺถุ ทุติยํ ฯ

กายของท่านมีสีเหมือนทองคำทั่วทั้งกาย รัศมีกายของท่านสว่างไสวไป ทั่วทุกทิศ แต่ปากของท่านเหมือนปากสุกร เมื่อก่อนท่านได้ทำกรรม อะไรไว้? เปรตนั้นตอบว่า ข้าแต่พระนารทะ เมื่อก่อนข้าพเจ้าได้สำรวมกาย แต่ไม่ได้สำรวมวาจา เพราะเหตุนั้นรัศมีกายของข้าพเจ้าจึงเป็นเช่นกับที่ท่านเห็นอยู่นั้น เพราะ เหตุนั้น ข้าพเจ้าขอกล่าวกะท่าน สรีระของข้าพเจ้าท่านเห็นเองแล้ว ขอ ท่านอย่าทำบาปด้วยปาก อย่าให้ปากสุกรเกิดมีแก่ท่าน. จบ สูกรเปตวัตถุ.