๗. คยากัสสปเถรคาถา

|๓๔๑.๓๔๕| ๗ ปาโต มชฺฌนฺติกํ สายํ ติกฺขตฺตุํ ทิวสสฺสหํ โอตรึ อุทกํ โสหํ คยาย คยผคฺคุยา ฯ |๓๔๑.๓๔๖| ยํ มยา ปกตํ ปาปํ ปุพฺเพ อญฺญาสุ ชาติสุ ตนฺทานีธ ปวาเหมิ เอวํทิฏฺฐิ ปุเร อหุ ฯ |๓๔๑.๓๔๗| สุตฺวา สุภาสิตํ วาจํ ธมฺมตฺถสหิตํ ปทํ ตถํ ยาถาวตํ อตฺถํ โยนิโส ปจฺจเวกฺขิสํ ฯ |๓๔๑.๓๔๘| นินฺหาตสพฺพปาโปมฺหิ นิมฺมโล ปยโต สุจิ สุทฺโธ พุทฺธสฺส ทายาโท ปุตฺโต พุทฺธสฺส โอรโส ฯ |๓๔๑.๓๔๙| โอคยฺหฏฺฐงฺคิกํ โสตํ สพฺพํ ปาปํ ปวาหยึ ติสฺโส วิชฺชา อชฺฌคมึ กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ คยากสฺสโป เถโร ฯ

เราลงไปลอยบาปในแม่น้ำคยา ที่ท่าคยาผัคคุ วันละ ๓ ครั้ง คือ เวลาเช้า เวลาเที่ยง เวลาเย็น เพราะคิดเห็นว่า บาปใดที่เราทำไว้ในชาติก่อน บัดนี้ เราจะลอยบาปนั้นในที่นี้ ความเห็นอย่างนี้ ได้มีแก่เราในกาลก่อน บัดนี้ เราได้ฟังวาจาอันเป็นสุภาษิต เป็นบทอันประกอบด้วยเหตุผล แล้วพิจารณาเห็นเนื้อความได้ถ่องแท้ตามความเป็นจริง โดยอุบายอัน ชอบ จึงได้ล้างบาปทั้งปวง เป็นผู้ไม่มีมลทิน หมดจด สะอาด เป็น ทายาทผู้บริสุทธิ์ของพระพุทธเจ้า เป็นบุตรผู้เกิดแต่พระอุทรของพระ พุทธเจ้า เราได้หยั่งลงสู่กระแสน้ำ คือ มรรคอันมีองค์ ๘ ลอยบาป ทั้งปวง แล้วเราได้บรรลุวิชชา ๓ และได้ทำกิจพระพุทธศาสนาเสร็จแล้ว.