๑. อุรุเวลกัสสปเถรคาถา

๓๔๗|๓๔๗.๓๗๕| ๑ ทิสฺวาน ปาฏิหีรานิ โคตมสฺส ยสสฺสิโน น ตาวาหํ ปณิปตึ อิสฺสามาเนน วญฺจิโต ฯ |๓๔๗.๓๗๖| มม สงฺกปฺปมญฺญาย โจเทสิ นรสารถิ ตโต เม อาสิ สํเวโค อพฺภูโต โลมหํสโน ฯ |๓๔๗.๓๗๗| ปุพฺเพ ชฏิลภูตสฺส ยา เม สิทฺธิ ปริตฺติกา ตาหํ ตทา นิรงฺกตฺวา ปพฺพชึ ชินสาสเน ฯ |๓๔๗.๓๗๘| ปุพฺเพ ยญฺเญน สนฺตุฏฺโฐ กามธาตุ ปุรกฺขโต ปจฺฉา ราคญฺจ โทสญฺจ โมหญฺจาปิ สมูหนึ ฯ |๓๔๗.๓๗๙| ปุพฺเพนิวาสํ ชานามิ ทิพฺพจกฺขุํ วิโสธิตํ อิทฺธิมา ปรจิตฺตญฺญู ทิพฺพโสตญฺจ ปาปุณึ ฯ |๓๔๗.๓๘๐| ยสฺส จตฺถาย ปพฺพชิโต อคารสฺมา อนคาริยํ โส เม อตฺโถ อนุปฺปตฺโต สพฺพสํโยชนกฺขโยติ ฯ อุรุเวลกสฺสโป เถโร ฯ