๒. เตกิจฉกานิเถรคาถา

๓๔๘|๓๔๘.๓๘๑| ๒ อติหิตา วีหิ ขลคตา สาลิ น จ ลเภ ปิณฺฑํ กถมหํ กสฺสํ ฯ |๓๔๘.๓๘๒| พุทฺธมปฺปเมยฺยํ อนุสฺสร ปสนฺโน ปีติยา ผุฏฺฐสรีโร โหหิสิ สตฺตมุทคฺโค ฯ |๓๔๘.๓๘๓| ธมฺมมปฺปเมยฺยํ ฯเปฯ |๓๔๘.๓๘๔| สงฺฆมปฺปเมยฺยํ ฯเปฯ |๓๔๘.๓๘๕| อพฺโภกาเส จ วิหรสิ สีตา เหมนฺติกา อิมา รตฺติโย ฯ มา สีเตน ปเรโต วิหญฺญิตฺโถ ปวิส ตฺวํ วิหารํ ผุสิตคฺคลํ ฯ |๓๔๘.๓๘๖| ผุสิสฺสํ จตสฺโส อปฺปมญฺญาโย ตาหิ จ สุขิโต วิหริสฺสํ นาหํ สีเตน วิหญฺญิสฺสํ อนิญฺชิโต วิหรนฺโตติ ฯ เตกิจฺฉกานิ เถโร ฯ