มาตรา ๓๐๖

ในวาระเริ่ ม แรก ให้ผู้ พิ พากษาในศาลฎีกาที่เคยดำรงตำ แหน่งไม่ ต่ำ กว่า ผู้พิพากษาศาลฎีกาซึ่ งมีอายุ ครบหกสิบปีบริบูรณ์ ในปีงบประมาณ ๒๕๕๐ สามารถปฏิบัติหน้า ที่ ผู้พิพากษาอาวุโสในศาลฎีกาตามมาตรา ๒๑๙ ได้ ทั้งนี้ จนกว่าจะมีการปรับปรุงกฎหมายเกี่ยวกับ การกำหนดหลักเกณฑ์การปฏิบัติหน้าที่ของผู้พิพากษาอาวุโส ภายในหนึ่ ง ปี นั บ แต่ วั น ประกาศใช้ รั ฐ ธรรมนู ญ นี้ ให้ ต รากฎหมายกำหนดหลั ก เกณฑ์ ให้ ผู้ พิ พากษาศาลยุ ติ ธรรมดำรงตำแหน่ ง ได้ จ นถึ งอายุ ครบเจ็ ดสิ บ ปี และผู้พิพากษาศาลยุติ ธ รรม ซึ่งมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์ขึ้นไปในปีงบประมาณใดซึ่งได้ปฏิบัติหน้าที่มาแล้วไม่น้อยกว่ายี่สิบปี และผ่านการประเมินสมรรถภาพในการปฏิบัติหน้าที่ สามารถขอไปดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาอาวุโส ในศาลซึ่งไม่สูงกว่าขณะดำรงตำแหน่งได้ กฎหมายที่จะตราขึ้นตามวรรคหนึ่งและวรรคสอง จะต้องมีบทบัญญัติให้ผู้ที่จะมีอายุครบ หกสิบปีบริบูรณ์ขึ้นไปในปีงบประมาณใดในระยะสิบปีแรกนับแต่วันที่กฎหมายดังกล่าวมีผลใช้บังคับ ทยอยพ้นจากตำแหน่งที่ดำรงอยู่เป็นลำดับในแต่ละปีต่อเนื่องกันไปและสามารถขอไปดำรงตำแหน่ง ผู้พิพากษาอาวุโสต่อไปได้ ให้นำบทบัญญัติในวรรคสอง และวรรคสาม ไปใช้กับพนักงานอัยการด้วย โดยอนุโลม