ให้ศาลมีหน้าที่และอำนาจพิจารณาวินิจฉัยคดี ดังต่อไปนี้
(๑) คดีเกี่ยวกับความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของกฎหมายหรือร่างกฎหมาย
(๒) คดีเกี่ยวกับหน้าที่และอำนาจของสภาผู้แทนราษฎร วุฒิสภา รัฐสภา คณะรัฐมนตรี หรือ องค์กรอิสระ
(๓) คดี เกี่ ย วกั บ การร้ อ งขอให้ เลิ ก การกระทำ ล้ ม ล้า งการปกครองระบอบประชาธิ ป ไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
(๔) คดีที่ประชาชนหรือชุมชนฟ้องหน่วยงานของรัฐเพื่อให้ได้รับประโยชน์ตามรัฐธรรมนูญ หมวด ๕ หน้าที่ของรัฐ
(๕) คดีเกี่ยวกับการสิ้นสุดสมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภา
(๖) คดีเกี่ยวกับการเสนอร่างพระราชบัญญัติที่มีหลักการอย่างเดียวกันหรือคล้ายกันกับหลักการ ของร่างพระราชบัญญัติที่ต้องยับยั้งไว้
(๗) คดี เกี่ ย วกั บ การเสนอ การแปรญั ต ติ หรื อ การกระทำ ด้ ว ยประการใด ๆ ที่ มี ผ ลให้ สมาชิ ก สภาผู้แทนราษฎร สมาชิ ก วุ ฒิ ส ภา หรื อ กรรมาธิ การ มี ส่ ว นไม่ ว่า โดยทางตรงหรื อ ทางอ้ อ ม ในการใช้งบประมาณรายจ่าย
(๘) คดี เกี่ ย วกั บ ความชอบด้ ว ยรั ฐ ธรรมนู ญ ของร่า งข้ อ บั ง คั บ การประชุ ม สภาผู้แทนราษฎร ร่างข้อบังคับการประชุมวุฒิสภา และร่างข้อบังคับการประชุมรัฐสภา
(๙) คดีเกี่ยวกับการสิ้นสุดลงของความเป็นรัฐมนตรี
(๑๐) คดีเกี่ยวกับหนังสือสัญญาที่ต้องได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภา
(๑๑) คดีที่ผู้ถูกละเมิดสิทธิหรือเสรีภาพที่รัฐธรรมนูญคุ้มครองไว้ร้องขอว่าการกระทำนั้นขัดหรือ แย้งต่อรัฐธรรมนูญ
(๑๒) คดีเกี่ยวกับความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติม
(๑๓) คดีอื่นที่รัฐธรรมนูญ กฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญ หรือกฎหมายอื่นกำหนดให้อยู่ใน เขตอำนาจของศาล