ในวาระเริ่มแรกภายในระยะเวลาสองปีนับแต่วันที่ประมวลกฎหมายยาเสพติด ท้า ยพระราชบั ญ ญั ติ นี้ ใช้ บั ง คั บ การอนุญาตนำเข้ายาเสพติ ด ให้ โทษซึ่ ง เป็ น กั ญ ชาเพื่ อ ประโยชน์ ทางการแพทย์หรือการรักษาผู้ป่วยตามมาตรา ๓๕ แห่งประมวลกฎหมายยาเสพติดท้ายพระราชบัญญัตินี้ ให้นำเข้าได้เฉพาะเมล็ดพันธุ์ ความในวรรคหนึ่งไม่ใช้บังคับแก่กรณีดังต่อไปนี้
(๑) ผู้ ข ออนุญาตเป็ น หน่ ว ยงานของรั ฐ ที่ มี ห น้า ที่ ศึ ก ษาวิ จั ย หรื อ จั ด การเรี ย นการสอน ทางการแพทย์ เภสัชศาสตร์ วิทยาศาสตร์ หรือเกษตรศาสตร์ หรือมีหน้าที่ให้บริการทางการแพทย์ เภสัชกรรม หรือวิทยาศาสตร์ หรือมีหน้าที่ให้บริการทางเกษตรกรรมเพื่อประโยชน์ทางการแพทย์หรือ เภสัชกรรม หรือหน่วยงานของรัฐที่มีหน้าที่ในการป้องกัน ปราบปราม และแก้ไขปัญหายาเสพติด หรือ สภากาชาดไทย หนา้ ๑๐ เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๗๓ ก ราชกิจจานุเบกษา ๘ พฤศจิกายน ๒๕๖๔
(๒) ผู้ขออนุญาตเป็นผู้ป่วยเดินทางระหว่างประเทศที่มีความจำเป็นต้องนำยาเสพติดให้โทษ ซึ่งเป็นกัญชาติดตัวเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรเพื่อใช้รักษาโรคเฉพาะตัว
(๓) ผู้ ข ออนุญาตซึ่ ง มีวั ต ถุ ประสงค์ เพื่ อ การดำเนินการเกี่ ย วกั บ การศึกษาวิ จั ย และพัฒนา ตามมาตรา ๓๕ วรรคสอง แห่งประมวลกฎหมายยาเสพติดท้ายพระราชบัญญัตินี้