มาตรา ๑๒๔

ในที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎร ที่ประชุมวุฒิสภา หรือที่ประชุมร่วมกันของรัฐสภา สมาชิ ก ผู้ ใดจะกล่า วถ้ อ ยคำ ใดในทางแถลงข้ อ เท็ จ จริ ง แสดงความคิ ด เห็ น หรื อ ออกเสี ย งลงคะแนน ย่อมเป็นเอกสิทธิ์โดยเด็ดขาด ผู้ใดจะนำไปเป็นเหตุฟ้องร้องว่ากล่าวสมาชิกผู้นั้นในทางใด ๆ มิได้ เอกสิ ทธิ์ ตามวรรคหนึ่ง ไม่ คุ้ ม ครองสมาชิกผู้ ก ล่าวถ้ อ ยคำ ในการประชุม ที่ มี การถ่า ยทอดทาง วิทยุกระจายเสียงหรือวิทยุโทรทัศน์หรือทางอื่นใด หากถ้อยคำที่กล่าวในที่ประชุมไปปรากฏนอกบริเวณรัฐสภา และการกล่าวถ้อยคำนั้นมีลักษณะเป็นความผิดทางอาญาหรือละเมิดสิทธิในทางแพ่งต่อบุคคลอื่นซึ่งมิใช่ รัฐมนตรีหรือสมาชิกแห่งสภานั้น ในกรณี ตามวรรคสอง ถ้าสมาชิ ก กล่า วถ้ อ ยคำ ใดที่ อาจเป็ น เหตุให้ บุ ค คลอื่ น ซึ่ ง มิ ใช่ รั ฐ มนตรี หรือสมาชิกแห่งสภานั้นได้รับความเสียหาย ให้ประธานแห่งสภานั้นจัดให้มีการโฆษณาคำชี้แจงตามที่บุคคลนั้น ร้องขอตามวิธีการและภายในระยะเวลาที่กำหนดในข้อบังคับการประชุมของสภานั้น ทั้งนี้ โดยไม่กระทบ ต่อสิทธิของบุคคลในการฟ้องคดีต่อศาล เอกสิทธิ์ที่บั ญญั ติไว้ในมาตรานี้ ย่อ มคุ้มครองไปถึงผู้พิ มพ์ และผู้โฆษณารายงานการประชุ ม ตามข้ อ บั ง คั บ ของสภาผู้แทนราษฎร วุ ฒิ ส ภา หรื อ รั ฐ สภา แล้ ว แต่ ก รณี และคุ้ ม ครองไปถึ ง บุ ค คล ซึ่งประธานในที่ประชุมอนุญาตให้แถลงข้อเท็จจริง หรือแสดงความคิดเห็นในที่ประชุม ตลอดจนผู้ดำเนินการ ถ่า ยทอดการประชุ ม สภาทางวิ ทยุ ก ระจายเสี ย งหรื อ วิ ท ยุ โทรทัศ น์ ห รือ ทางอื่ น ใดซึ่งได้ รั บอนุ ญาตจาก ประธานแห่งสภานั้นด้วยโดยอนุโลม