๒. ติลมุฏฐิยเถราปทาน (๒๗๒)
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
ทุติยํ ติลมุฏฺฐิยตฺเถราปทานํ (๒๗๒)
๒๗๔|๒๗๔.๕| มม สงฺกปฺปมญฺญาย สตฺถา โลกคฺคนายโก มโนมเยน กาเยน อิทฺธิยา อุปสงฺกมิ ฯ |๒๗๔.๖| สตฺถารํ อุปสงฺกนฺตํ วนฺทิตฺวา ปุริสุตฺตมํ ปสนฺนจิตฺโต สุมโน ติลมุฏฺฐิมทาสหํ ฯ |๒๗๔.๗| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ติลมุฏฺฐิยิทํ ผลํ ฯ |๒๗๔.๘| อิโต โสฬสกปฺปมฺหิ คนฺธิโย นาม ขตฺติโย สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๗๔.๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติลมุฏฺฐิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ติลมุฏฺฐิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๒๘. สุวัณณพิพโพหนวรรค] ๒. ติลมุฏฐิยเถราปทาน ๒. ติลมุฏฐิยเถราปทาน ประวัติในอดีตชาติของพระติลมุฏฐิยเถระ (พระติลมุฏฐิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระศาสดาผู้ทรงเป็นผู้นำชั้นเลิศของโลก ทรงทราบความคิดของข้าพเจ้า บันดาลกายเข้าไปด้วยมโนมยิทธิ
ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ไหว้พระศาสดาผู้เป็นบุรุษผู้สูงสุด ซึ่งเสด็จเข้ามา แล้วได้ถวายงากำมือหนึ่ง
ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายทานไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายงากำมือหนึ่ง
ในกัปที่ ๑๖ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิพระนามว่าคันธิยะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระติลมุฏฐิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ติลมุฏฐิยเถราปทานที่ ๒ จบ
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๔๓๔}
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๒๗๒. อรรถกถาติลมุฏฐิยเถราปทาน
พึงทราบเรื่องราวในอปทานที่ ๒ ดังต่อไปนี้ :-
บทว่า มโนมเยน กาเยน ความว่า มีพระกายอันเป็นไปตามอำนาจพระหทัย. จบอรรถกถาติลมุฏฐิยเถราปทาน -----------------------------------------------------