๕. ปุปผาสนทายกเถราปทาน (๓๑๕)
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
บาลีและคำแปล
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
ปญฺจมํ ปุปฺผาสนทายกตฺเถราปทานํ (๓๑๕)
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๔ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑ ปุปผาสนทายกเถราปทานที่ ๕ (๓๑๕) ว่าด้วยผลแห่งการถวายอาสนะดอกไม้
|๓๑๗.๒๐| สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ สตรํสีว ภาณุมํ อวิทูเรน คจฺฉนฺตํ สิทฺธตฺถํ อปราชิตํ ฯ |๓๑๗.๒๑| ตสฺส ปจฺจุคฺคมิตฺวาน ปเวเสตฺวาน อสฺสมํ ปุปฺผาสนํ มยา ทินฺนํ วิปฺปสนฺเนน เจตสา ฯ |๓๑๗.๒๒| อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน เวทชาโต ตทา อหํ พุทฺเธ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา กมฺมนฺตํ ปริณามยึ ฯ |๓๑๗.๒๓| ยํ เม อตฺถิ กตํ ปุญฺญํ สยมฺภุํ อปราชิตํ สพฺเพน เตน กุสเลน วิมโล โหมิ สาสเน ฯ |๓๑๗.๒๔| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ปุปฺผาสนมทํ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุปฺผาสนสฺสิทํ ผลํ ฯ |๓๑๗.๒๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุปฺผาสนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปุปฺผาสนทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
เราได้ต้อนรับพระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้ไม่ทรงแพ้อะไรๆ มีพระฉวีวรรณดังทองคำ พระรัศมีเปล่งปลั่งดังพระอาทิตย์ เสด็จดำเนิน อยู่ในที่ไม่ไกล เชิญเสด็จให้เข้ามายังอาศรมแล้ว ได้ถวายอาสนะดอกไม้ ด้วยใจอันผ่องใส ในกาลนั้น เราประนมกรอัญชลีแล้ว เกิดความปลื้มใจ ยังจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้าแล้ว น้อมกรรมนั้นไปด้วยความปรารถนา ว่า บุญกุศลอันใดมีอยู่ ที่เราได้ทำกะพระสยัมภูผู้ไม่แพ้อะไรๆ ด้วย บุญกุศลทั้งปวงนั้น ขอเราจงเป็นผู้ปราศจากมลทินในศาสนา ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายอาสนะดอกไม้ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่ รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายอาสนะดอกไม้ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระปุปผาสนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ ปุปผาสนทายกเถราปทาน.
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๕. ปุปผาสนทายกเถราปทาน ประวัติในอดีตชาติของพระปุปผาสนทายกเถระ (พระปุปผาสนทายกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้ ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ มีพระรัศมีรุ่งเรืองดังดวงอาทิตย์ เสด็จดำเนินอยู่ในที่ไม่ไกล
ข้าพเจ้ามีจิตผ่องใสต้อนรับพระองค์แล้ว ทูลนิมนต์เสด็จเข้ามายังอาศรมแล้ว ได้ถวายอาสนะดอกไม้
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๔๗๕}
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๓๒. อารักขาทายกวรรค] ๖. อาสนสันถวิกเถราปทาน
ครั้งนั้น ข้าพเจ้าประนมมือแล้ว เกิดความปลื้มใจ ทำจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า น้อมนึกถึงกรรมนั้นด้วยความปรารถนาว่า
บุญกุศลใด ที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้ในพระสยัมภู ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้ ด้วยบุญกุศลทั้งปวงนั้น ขอข้าพเจ้าจงเป็นผู้ปราศจากมลทินในศาสนาเถิด
ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายอาสนะดอกไม้ไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายอาสนะดอกไม้
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระปุปผาสนทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ปุปผาสนทายกเถราปทานที่ ๕ จบ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๓๑๕. อรรถกถาปุปผาสนทายกเถราปทาน
อปทานที่ ๕ มีเนื้อความง่ายทั้งนั้นแล. จบอรรถกถาปุปผาสนทายกเถราปทาน -----------------------------------------------------