๑๒. นิโรธธัมมสูตร

สาวตฺถี ฯ อถ โข อายสฺมา ราโธ เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข อายสฺมา ราโธ ภควนฺตํ เอตทโวจ นิโรธธมฺโม นิโรธธมฺโมติ ภนฺเต วุจฺจติ กตโม นุ โข ภนฺเต นิโรธธมฺโมติ ฯ รูปํ โข ราธ นิโรธธมฺโม เวทนา ฯ สญฺญา ฯ สงฺขารา นิโรธธมฺโม วิญฺญาณํ นิโรธธมฺโม ฯ เอวํ ปสฺสํ ฯเปฯ นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานาตีติ ฯ ทุติโย วคฺโค ฯ ตสฺสุทฺทานํ มาโร จ มารธมฺโม จ อนิจฺเจหิ อปเร ทุเว ทุกฺเขหิ จ เทฺว วุตฺตา อนตฺเตหิ ตเถว จ ขยวยสมุทยํ นิโรธธมฺเมน ทฺวาทสาติ ฯ ----------

พระนครสาวัตถี. ครั้งนั้นแล ท่านพระราธะได้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคแล้ว นั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ครั้นแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ที่เรียกว่า นิโรธธรรม นิโรธธรรม ดังนี้ อะไรหนอเป็นนิโรธธรรม? พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า ดูกรราธะ รูปเป็นนิโรธธรรม เวทนาเป็นนิโรธธรรมสัญญาเป็นนิโรธธรรม สังขารเป็นนิโรธธรรม วิญญาณเป็นนิโรธธรรม. ดูกรราธะ อริยสาวกผู้ได้สดับแล้ว เห็นอยู่อย่างนี้ ฯลฯ กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้. จบ สูตรที่ ๑๒. จบ ทุติยวรรคที่ ๒. -----------------------------------------------------รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. มารสูตร ๗. อนัตตาสูตร ๒. มารธัมมสูตร ๘. อนัตตธัมมสูตร ๓. อนิจจสูตร ๙. ขยธัมมสูตร ๔. อนิจธัมมสูตร ๑๐. วยธัมมสูตร ๕. ทุกขสูตร ๑๑. สมุทยธัมมสูตร ๖. ทุกขธัมมสูตร ๑๒. นิโรธธัมมสูตร -----------------------------------------------------