๓. ปิณฑสูตร

“ท่าน เมื่อกระผมลงจากภูเขาคิชฌกูฏ ได้เห็นมังสปิณฑเปรต (เปรต ร่างก้อนเนื้อ) ลอยขึ้นสู่กลางอากาศ ฝูงแร้ง นกกา นกเหยี่ยวพากันโฉบอยู่ขวักไขว่จิกทึ้งยื้อแย่งเปรตนั้นสะบัดไปมาจนมันร้องครวญคราง ฯลฯ ภิกษุทั้งหลาย เปรตนั้นเคยเป็นคนฆ่านกในกรุงราชคฤห์” ฯลฯ ปิณฑสูตรที่ ๓ จบ ๔. นิจฉวิสูตร ว่าด้วยเปรตร่างไม่มีผิวหนังเพศชาย

“ท่าน เมื่อกระผมลงจากภูเขาคิชฌกูฏ ได้เห็นนิจฉวิเปรต(เปรตร่างไม่มีผิวหนัง)เพศชาย ลอยขึ้นสู่กลางอากาศ ฝูงแร้ง นกกา นกเหยี่ยวพากันโฉบอยู่ขวักไขว่จิกทึ้งยื้อแย่งเปรตนั้นสะบัดไปมาจนมันร้องครวญคราง ฯลฯ ภิกษุทั้งหลาย เปรตนั้นเคยเป็นคนฆ่าแกะในกรุงราชคฤห์” ฯลฯ นิจฉวิสูตรที่ ๔ จบ ๕. อสิโลมสูตร ว่าด้วยเปรตร่างมีขนเป็นดาบเพศชาย

ในเรื่องก้อนเนื้อ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า สากุณิโก ความว่า ในเวลาจับนกมาขาย พรานนกเอาขนและหนังออก เหลือไว้แต่ก้อนเนื้อ ขายเลี้ยงชีพ. ด้วยเหตุนั้น ในเวลาที่สัตว์นั้นจุติจากนรก ก้อนเนื้อนั่นแลได้ปรากฏเป็นนิมิต. สัตว์นั้นจึงเกิดเป็นมังสปิณฑเปรต (เปรตก้อนเนื้อ).

จบอรรถกถาปิณฑสูตรที่ ๓ -----------------------------------------------------