๑๐. สามเณรสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
๖๕๙อทฺทสํ สามเณรํ เวหาสํ คจฺฉนฺตํ ตสฺส สงฺฆาฏิปิ อาทิตฺตา ฯเปฯ ปาปสามเณโร อโหสิ ฯ ทสมํ ฯ
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องของฉบับหนึ่งอยู่ในอีกฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๑๐. ปาปสามเณรสูตร ว่าด้วยเปรตมีรูปเป็นสามเณรชั่ว
“ได้เห็นสามเณรเปรตลอยขึ้นสู่กลางอากาศ สังฆาฏิของมันถูกไฟติด ลุกโชน จนมันร้องครวญคราง ฯลฯ ภิกษุทั้งหลาย เปรตนั้นเคยเป็นสามเณรชั่ว” ฯลฯ ปาปสามเณรสูตรที่ ๑๐ จบ @เชิงอรรถ : @ ดูเทียบ วิ.มหา. (แปล) ๑/๒๓๐/๒๔๑-๒๔๔
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๖ หน้า : ๓๑๑}
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาภิกขุนีสูตรที่ ๘ เป็นต้น
แม้ในเรื่องของนางภิกษุณี สิกขมานา สามเณร สามเณรีก็มีวินิจฉัยอย่างนี้เหมือนกันแล.
จบอรรถกถาภิกขุนีสูตรที่ ๘ เป็นต้น จบอรรถกถาทุติยวรรคที่ ๒ -----------------------------------------------------
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. กูปนิมุคคสูตร
๒. คูถขาทิสูตร
๓. นิจฉวิตถีสูตร
๔. มังคุฬิตถีสูตร
๕. โอกิลินีสูตร
๖. สีสัจฉินนสูตร
๗. ภิกขุสูตร
๘. ภิกขุนีสูตร
๙. สิกขมานาสูตร
๑๐. สามเณรสูตร
๑๑. สามเณรีสูตร จบลักขณสังยุตต์ที่ ๗ -----------------------------------------------------
อรรถกถาที่มีมาก่อนหน้านี้ :- อรรถกถา สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ลักขณสังยุตต์ ทุติยวรรคที่ ๒ ภิกขุสูตรที่ ๗