๗. อุปจาลาสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
สตฺตมํ อุปจาลาสุตฺตํ
๕๔๑สาวตฺถีนิทานํ ฯ อถ โข อุปจาลา ภิกฺขุนี ปุพฺพณฺหสมยํ นิวาเสตฺวา ฯเปฯ อญฺญตรสฺมึ รุกฺขมูเล ทิวาวิหารํ นิสีทิ ฯ
๕๔๒อถ โข มาโร ปาปิมา ฯเปฯ อุปจาลํ ภิกฺขุนึ เอตทโวจ กถนฺนุ ตฺวํ ภิกฺขุนิ อุปฺปชฺชิตุกามาติ ฯ น ขฺวาหํ อาวุโส กตฺถจิ อุปฺปชฺชิตุกามาติ ฯ
๕๔๓ตาวตึสา จ ยามา จ ตุสิตา จาปิ เทวตา นิมฺมานรติโน เทวา เย เทวา วสวตฺติโน ตตฺถ จิตฺตํ ปณิเธหิ รติ ปจฺจนุโภสฺสสีติ ฯ
๕๔๔ตาวตึสา จ ยามา จ ตุสิตา จาปิ เทวตา นิมฺมานรติโน เทวา เย เทวา วสวตฺติโน กามพนฺธนพนฺธา เต เอนฺติ มารวสํ ปุน สพฺโพว อาทิตฺโต โลโก สพฺโพ โลโก ปธูปิโต สพฺโพ ปชฺชลิโต โลโก สพฺโพ โลโก ปกมฺปิโต อกมฺปิตํ อจลิตํ อปุถุชฺชนเสวิตํ อคติ ยตฺถ มารสฺส ตตฺถ เม นิรโต มโนติ ฯ อถ โข มาโร ปาปิมา ชานาติ มํ อุปจาลา ภิกฺขุนีติ ทุกฺขี ทุมฺมโน ตตฺเถวนฺตรธายีติ ฯ
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๗. อุปจาลาสูตร ว่าด้วยอุปจาลาภิกษุณี
เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี ครั้นเวลาเช้า อุปจาลาภิกษุณีครองอันตรวาสก ฯลฯ จึงนั่งพักกลางวันที่โคนต้นไม้แห่งหนึ่ง ลำดับนั้น มารผู้มีบาป ฯลฯ ได้ถามอุปจาลาภิกษุณีดังนี้ว่า “ภิกษุณีทำไมท่านจึงอยากจะเกิด” อุปจาลาภิกษุณีตอบว่า “ท่านผู้มีอายุ เราไม่อยากเกิดในที่ไหนๆ” มารผู้มีบาป กล่าวด้วยคาถาว่า ท่านจงตั้งจิตไว้ในพวกเทพชั้นดาวดึงส์ ชั้นยามา ชั้นดุสิต ชั้นนิมมานรดี และชั้นปรนิมมิตวสวัตดีเถิด ท่านจักได้เสวยความยินดี อุปจาลาภิกษุณี กล่าวด้วยคาถาว่า พวกเทพชั้นดาวดึงส์ ชั้นยามา ชั้นดุสิต ชั้นนิมมานรดี และชั้นปรนิมมิตวสวัตดี ยังผูกพันด้วยเครื่องผูกคือกาม จำต้องกลับมาสู่อำนาจมารอีก โลกทั้งหมดเร่าร้อน โลกทั้งหมดคุกรุ่น โลกทั้งหมดลุกโพลง โลกทั้งหมดสั่นสะเทือน
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๕ หน้า : ๒๒๔}
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค [๕. ภิกขุนีสังยุต] ๘. สีสุปจาลาสูตร ใจของเรายินดีแน่วแน่ในนิพพาน ซึ่งไม่สั่นสะเทือน ไม่หวั่นไหว ที่ปุถุชนเสพไม่ได้ มิใช่คติของมาร ลำดับนั้น มารผู้มีบาปเป็นทุกข์เสียใจว่า “อุปจาลาภิกษุณีรู้จักเรา” จึงหายตัวไป ณ ที่นั้นเอง อุปจาลาสูตรที่ ๗ จบ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาอุปจาลาสูตรที่ ๗
ในอุปจาลาสูตรที่ ๗ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้ :-
บทว่า เอนฺติ มารวสํ ปุน ความว่า มาสู่อำนาจมรณมาร กิเลสมาร และเทวบุตรมาร.
บทว่า ปรูปิโต ได้แก่ ให้เดือดร้อน.
บทว่า อคติ ยตฺถ มารสฺส ความว่า ในพระนิพพานใด ท่านผู้เป็นมารไปไม่ได้.
บทว่า ตตฺถ ได้แก่ ในพระนิพพานนั้น.
จบอรรถกถาอุปจาลาสูตรที่ ๗ -----------------------------------------------------