๔. วัตถุสูตร

กึสุ วตฺถุ มนุสฺสานํ กึสูธ ปรมา สขา กึสุ ภูตา อุปชีวนฺติ เย ปาณา ปฐวึ สิตาติ ฯ

เทวดาทูลถามว่า อะไรหนอเป็นที่ตั้งของมนุษย์ทั้งหลาย อะไรหนอเป็นสหาย อย่างยิ่งในโลกนี้ เหล่าสัตว์มีชีวิตที่อาศัยแผ่นดิน อาศัย อะไรหนอเลี้ยงชีพ ฯ

ปุตฺตา วตฺถุ มนุสฺสานํ ภริยา ปรมา สขา วุฏฺฐึ ภูตา อุปชีวนฺติ เย ปาณา ปฐวึ สิตาติ ฯ

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า บุตรเป็นที่ตั้งของมนุษย์ทั้งหลาย ภรรยาเป็นสหายอย่างยิ่ง เหล่าสัตว์มีชีวิตที่อาศัยแผ่นดิน อาศัยฝนเลี้ยงชีพอยู่ ฯ

เทวดาทูลถามว่า อะไรเล่าเป็นที่พึ่งของมนุษย์ทั้งหลาย อะไรเล่าเป็นเพื่อนที่ยอดเยี่ยมในโลกนี้ หมู่สัตว์ที่มีชีวิตอยู่บนพื้นดินอาศัยอะไรเล่าเลี้ยงชีพ พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า บุตรเป็นที่พึ่งของมนุษย์ทั้งหลาย ภรรยาเป็นเพื่อนที่ยอดเยี่ยมในโลกนี้ หมู่สัตว์ที่มีชีวิตอยู่บนพื้นดินอาศัยฝนเลี้ยงชีพวัตถุสูตรที่ ๔ จบ

พึงทราบวินิจฉัยในวัตถุสูตรที่ ๔ ต่อไป :-

บทว่า ปุตฺตา วตฺถู อธิบายว่า บุตรทั้งหลายชื่อว่าเป็นที่ตั้ง เพราะอรรถว่าปฏิบัติในเวลาที่มารดาบิดาเป็นคนแก่.

บทว่า ปรมา ความว่า ภรรยาชื่อว่าเป็นเพื่อนอย่างยิ่ง เพราะความที่ความลับแม้ตนไม่บอกบุคคลอื่น ก็ต้องบอกแก่ภรรยา ดังนี้แล.

จบอรรถกถาวัตถุสูตรที่ ๔ -----------------------------------------------------