๓. วัลลิยเถรคาถา

|๑๙๐.๕๓| ๓ วสฺสติ เทโว ยถา สุคีตํ ฉนฺนา เม กุฏิกา สุขา นิวาตา ตสฺสํ วิหรามิ อปฺปมตฺโต อถ เจ ปตฺถยสิ ปวสฺส เทวาติ ฯ วลฺลิโย เถโร ฯ

ฝนตกลงมา มีเสียงไพเราะดังเสียงเพลงขับ กุฎีของเรามุงดีแล้ว มีประตู หน้าต่างมิดชิดดี เราเป็นผู้ไม่ประมาทอยู่ในกุฎีนั้น ถ้าท่านปรารถนาจะตก ก็เชิญตกลงมาเถิดฝน.

บทว่า ตสฺสํ วิหรามิ อปฺปมตฺโต ในวัลลิยเถรคาถา มีอธิบายว่า

เราชื่อว่าเป็นผู้ไม่ประมาทแล้ว เพราะบรรลุถึงที่สุดแห่งข้อปฏิบัติอันให้ถึงความไม่ประมาท อยู่ผลัดเปลี่ยนอิริยาบถ คือยังอัตภาพให้เป็นไปด้วยการเข้าไปประกอบด้วยธรรมอันเป็นเครื่องอยู่ของพระอริยเจ้า และด้วยการประกอบด้วยธรรมมีทิพวิหารธรรมเป็นต้นในกุฎีนั้น.

จบอรรถกถาวัลลิยเถรคาถา -----------------------------------------------------