๕. อุปัสสยทายกวิมาน ที่ ๒
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
๖๙|๖๙.๘๑๓| ๕ สุริโย ยถา วิคฺคตวลาหเก นเภ ... เป ... (ยถา เหฏฺฐาวิมานํ ตถา วิตฺถาเรตพฺพํ) วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ ฯ ทุติยอุปสฺสยทายกวิมานํ ปญฺจมํ ฯ
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๕. ทุติยอุปัสสยทายกวิมาน ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่สองสามีภรรยาผู้บำรุงพระอรหันต์ เรื่องที่ ๒ (พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรตนหนึ่งว่า) [๑๐๗๕-๑๐๗๘] ดวงอาทิตย์ปราศจากเมฆหมอกส่องแสงสว่างอยู่ในนภากาศฉันใด วิมานของท่านนี้ก็มีอุปมาฉันนั้น ส่องแสงสว่างไสวอยู่ในอากาศ ฯลฯ (อธิบายนอกนี้พึงให้พิสดารเหมือนวิมานข้างต้น) [๑๐๗๙-๑๐๘๐] และรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้ ทุติยอุปัสสยทายกวิมานที่ ๕ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๑๓๔}
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาทุติยอุปัสสยทายกวิมาน
ทุติยอุปัสสยทายกวิมาน มีคาถาว่า สุริโย ยถา วิคตพลาหเก นเภ เป็นต้น.
ทุติยอุปัสสยทายกวิมานนั้นเกิดขึ้นอย่างไร?
พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระเวฬุวันวิหาร กรุงราชคฤห์.
สมัยนั้น ภิกษุเป็นอันมากจำพรรษาวัดใกล้หมู่บ้าน พากันเดินทางหมายกรุงราชคฤห์ เพื่อเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า เวลาเย็นก็มาถึงหมู่บ้านตำบลหนึ่ง.
คำที่เหลือก็เช่นเดียวกับวิมานก่อน.
ท่านพระมหาโมคคัลลานะสอบถามว่า
ดวงอาทิตย์โคจรไปในอากาศ ส่องแสงสว่างในท้องฟ้าที่ปราศจากพลาหก [เมฆฝน] ฉันใด วิมานนี้ของท่านก็เปรียบฉันนั้น ฯลฯ และวรรณะของข้าพเจ้าจึงสว่างไสวไปทุกทิศ.
วิมานนี้พึงทำให้พิสดารเหมือนวิมานก่อนในหนหลัง.
แม้ในคาถานั้นก็กล่าวไว้แล้วทั้งนั้น.
จบอรรถกถาทุติยอุปัสสยทายกวิมาน -----------------------------------------------------