๕. โคสีสนิกเขปกเถราปทาน
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๕. โคสีสนิกเขปกเถราปทาน ประวัติในอดีตชาติของพระโคสีสนิกเขปกเถระ (พระโคสีสนิกเขปกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
ข้าพเจ้าออกจากประตูอารามแล้ว ได้ลาด(ทอด)ไม้จันทน์เหลืองไว้ (เพื่อให้สงฆ์เดิน)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๔๕๕}
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๓๐. จิตกปูชกวรรค] ๕. โคสีสนิกเขปกเถราปทาน ข้าพเจ้าได้เสวยกรรมของตน นี้เป็นผลแห่งบุพกรรม
ม้าสินธพอาชาไนย เป็นพาหนะวิ่งเร็วไวปานลม ข้าพเจ้าได้เสวยผลนั้นทั้งหมด นี้เป็นผลแห่งการลาดไม้จันทน์เหลือง
โอ ! กุศลสมภารเล็กน้อยที่ข้าพเจ้าทำไว้ในบุญเขตที่ดี (กลับ) ให้ผลมาก กุศลสมภารอื่นไม่ถึงเสี้ยวแห่งกุศลสมภาร ที่ข้าพเจ้าทำไว้ในพระสงฆ์เลย
ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ลาดไม้จันทน์เหลืองไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการลาดไม้จันทน์เหลือง
ในกัปที่ ๗๕ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามว่าสุปติฏฐิตะ มีเดชมาก มีพลานุภาพมาก
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระโคสีสนิกเขปกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้โคสีสนิกเขปกเถราปทานที่ ๕ จบ
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๔๕๖}
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
ปญฺจมํ โคสีสนิกฺเขปกตฺเถราปทานํ (๒๙๕)
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๔ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑ โคสีสนิกเขปกเถราปทานที่ ๕ (๒๙๕) ว่าด้วยผลแห่งการลาดไม้จันทน์ขาว
|๒๙๗.๒๑| อารามทฺวารา นิกฺขมฺม โคสีสํ สนฺถตํ มยา อนุโภมิ สกํ กมฺมํ ปุพฺพกมฺมสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๙๗.๒๒| อาชานิยา วาตชวา สินฺธวา สีฆพาหนา อนุโภมิ สพฺพเมตํ โคสีสสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๒๙๗.๒๓| อโห การํ ปรมการํ สุเขตฺเต สุกตํ มยา สงฺเฆ กตสฺส การสฺส น อญฺญํ กลมคฺฆติ ฯ |๒๙๗.๒๔| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ สีสํ สนฺถรึ อหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สนฺถรสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๒๙๗.๒๕| ปญฺจสตฺตติกปฺปมฺหิ สุปติฏฺฐิตนามโก เอโก อาสึ มหาเตโช จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๙๗.๒๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โคสีสนิกฺเขปโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ โคสีสนิกฺเขปกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
เราออกจากประตูพระอารามแล้ว ได้ลาด (ทอด) ไม้จันทน์ขาวไว้ (เพื่อ ให้สงฆ์เดิน) เราได้เสวยกรรมของตน นี้เป็นผลแห่งบุรพกรรม ม้า สินธพอาชาไนย มีกำลังวิ่งเร็วดังลม เป็นพาหนะเร็ว เราได้เสวยผลนั้น ทั้งหมด นี้เป็นผลแห่งการลาดไม้จันทน์ขาว โอ กุศลสมภารน้อย (กลับ) ให้ผลมากมาย เราทำดีในเขตดี ผลอื่นไม่ได้เสี้ยวแห่งกุศล สมภารที่เรา ทำในสงฆ์ ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้ลาดไม้จันทร์ขาว ในกัลปที่ ๗๕ แต่กัลปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่ง มีนามว่าสุปติฏฐิตะ มีเดชมาก มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระโคสีสนิกเขปกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ โคสีสนิกเขปกเถราปทาน.