๑. คันธธูปิยเถราปทาน

ข้าพเจ้าได้ถวายธูปหอมซึ่งอบด้วยดอกมะลิ สมควรแด่พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ

ข้าพเจ้าได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้เช่นกับทองที่ล้ำค่า ทรงเป็นผู้นำชั้นเลิศของโลก รุ่งเรืองดังดอกอุบลเขียว โชติช่วงเหมือนดวงไฟใหญ่

ผู้ประเสริฐดุจเสือโคร่งและโคอุสภะ ดุจพญาไกรสรซึ่งมีชาติสูง เลิศกว่าสมณะทั้งหลาย ประทับนั่งมีหมู่ภิกษุแวดล้อม

ครั้นเห็นแล้วจึงทำจิตให้เลื่อมใส ประนมมือถวายอภิวาทพระบาทของพระศาสดา แล้วบ่ายหน้าหลีกไปทางทิศเหนือ

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายธูปหอมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยธูปหอม

|๓๓๓.๑| สิทฺธตฺถสฺส ภควโต คนฺธธูปํ อทาสหํ สุมเนหิ ปฏิจฺฉนฺนํ พุทฺธานุจฺฉวิกญฺจ ตํ ฯ |๓๓๓.๒| กญฺจนคฺฆิยสงฺกาสํ พุทฺธํ โลกคฺคนายกํ อินฺทีวรํว ชลิตํ อาทิตฺตํว หุตาสนํ ฯ |๓๓๓.๓| พฺยคฺฆุสภํว ปรมํ อภิชาตํว เกสรึ นิสินฺนํ สมณานคฺคํ ภิกฺขุสงฺฆปุรกฺขตํ ฯ |๓๓๓.๔| ทิสฺวา จิตฺตํ ปสาเทตฺวา ปคฺคเหตฺวาน อญฺชลึ วนฺทิตฺวา สตฺถุโน ปาเท ปกฺกามึ อุตฺตรามุโข ฯ |๓๓๓.๕| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ คนฺธมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ คนฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๓๓.๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา คนฺธธูปิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ คนฺธธูปิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เราได้ถวายธูปหอมอันหุ้มด้วยดอกมะลิ สมควรแก่พระพุทธเจ้า แด่พระ ผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ เราได้เห็นพระพุทธเจ้า เช่นกับแท่ง ทองคำอันมีค่า อัครนายกของโลก รุ่งเรืองดังดอกอุบลเขียว เหมือน ดวงไฟใหญ่ องอาจยิ่งดังเสือโคร่ง มีสกุลดังราชสีห์ เลิศกว่าสมณะ ทั้งหลาย ประทับนั่งแวดล้อมด้วยภิกษุสงฆ์ ยังจิตของตนให้เลื่อมใส ประนมกรอัญชลีถวายบังคมแทบพระบาทพระศาสดา แล้วบ่ายหน้ากลับไป ทางทิศอุดร ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายธูปหอมใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยธูปหอม คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำ ให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระคันธธูปิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ คันธธูปิยเถราปทาน.