๙. เอกจาริยเถราปทาน
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๙. เอกจาริยเถราปทาน ประวัติในอดีตชาติของพระเอกจาริยเถระ (พระเอกจาริยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
ครั้งนั้น ได้มีเสียงประกาศกึกก้องในหมู่เทวดาชั้นดาวดึงส์ว่า พระพุทธเจ้าจะเสด็จดับขันธปรินิพพานในโลก แต่พวกเรายังมีราคะอยู่
บรรดาเทวดาผู้เกิดความสังเวช ผู้มากไปด้วยความเศร้าโศกเหล่านั้น ข้าพเจ้าถูกกำลังของตนอุปถัมภ์แล้ว ได้ไปในสำนักของพระพุทธเจ้า
ข้าพเจ้าถือดอกมณฑารพที่เนรมิต รวบรวมไว้ไปบูชาพระพุทธเจ้า ในเวลาใกล้จะปรินิพพาน
ครั้งนั้น เทวดาและนางเทพอัปสรทั้งปวง อนุโมทนาต่อข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงไม่ไปเกิดในทุคติเลยตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๓๕๕}
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๑๙. กุฏชปุปผิยวรรค] ๑๐. ติวัณฏิปุปผิยเถราปทาน
ในกัปที่ ๖๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ ชาติ พระนามว่ามหามัลลชนะ มีพลานุภาพมาก
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระเอกจาริยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้เอกจาริยเถราปทานที่ ๙ จบ
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
นวมํ เอกจาริยตฺเถราปทานํ (๑๘๙)
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๔ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑ เอกจาริยเถราปทานที่ ๙ ว่าด้วยผลแห่งการถวายดอกมนทารพ
|๑๙๑.๕๑| ตาวตึเสสุ เทเวสุ มหาโฆโส ตทา อหุ พุทฺโธ จ โลเก นิพฺพาติ มยญฺจมฺห สราคิโน ฯ |๑๙๑.๕๒| เตสํ สํเวคชาตานํ โสกสลฺลสมงฺคินํ สพเลน อุปตฺถทฺโธ อคมํ พุทฺธสนฺติเก ฯ |๑๙๑.๕๓| มนฺทารวํ คเหตฺวาน สงฺคีติ อภินิมฺมิตํ ปรินิพฺพานกาลมฺหิ พุทฺธสฺส อภิโรปยึ ฯ |๑๙๑.๕๔| สพฺเพ เทวานุโมทึสุ อจฺฉราโย จ เม ตทา กปฺปานํ สตสหสฺสํ ทุคฺคตึ นูปปชฺชหํ ฯ |๑๙๑.๕๕| สฏฺฐิกปฺปสหสฺสมฺหิ อิโต โสฬส เต ชนา มหามลฺลชนา นาม จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๙๑.๕๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกจาริโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เอกจาริยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ในกาลนั้น ได้มีเสียงประกาศกึกก้องในหมู่เทพเทวดาชั้นดาวดึงส์ว่าพระ พุทธเจ้าจะเสด็จนิพพานในโลก และพวกเราก็ยังมีราคะในเทวดาผู้เกิดความ สังเวช เพรียบพร้อมด้วยลูกศร คือความโศกเหล่านั้น เราเป็นผู้มีใจแข็ง ด้วยกำลังของตน ได้ไปในสำนักพระพุทธเจ้า เราถือดอกมนทารพที่นิรมิต รวบรวมไว้ไปบูชาแด่พระพุทธเจ้า ในเวลาใกล้จะปรินิพพาน ในกาลนั้น เทวดาและนางอัปสรทั้งปวงอนุโมทนาเรา เราไม่เข้าถึงทุคติเลยตลอดแสน กัลป ในหกหมื่นกัลป แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ องค์ มีพล มาก พระนามว่ามหามัลลชน คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเรา ได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระเอกจาริยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ เอกจาริยเถราปทาน.