๒. ผุสติสูตร

เทวดากล่าวว่า วิบากกรรมย่อมไม่ถูกต้องบุคคลผู้ไม่ถูกต้อง แต่ถูกต้องบุคคลผู้ถูกต้องเท่านั้น เพราะฉะนั้น วิบากกรรมจึงถูกต้องบุคคลผู้ถูกต้อง ผู้ประทุษร้ายบุคคลผู้ไม่ประทุษร้าย พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ผู้ใดประทุษร้ายบุคคลผู้ไม่ประทุษร้าย ซึ่งเป็นผู้บริสุทธิ์ ไม่มีกิเลสเพียงดังเนิน บาปย่อมกลับมาถึงผู้นั้น ซึ่งเป็นคนพาลอย่างแน่แท้ ดุจผงธุลีอันละเอียดที่บุคคลซัดไปทวนลมแล้ว ฉะนั้นผุสติสูตรที่ ๒ จบ ๓. ชฏาสูตร ว่าด้วยความยุ่ง

นาผุสนฺตํ ผุสติ จ ผุสนฺตญฺจ ตโต ผุเส ตสฺมา ผุสนฺตํ ผุสติ อปฺปทุฏฺฐปโทสินนฺติ ฯ

ท. วิบากย่อมไม่ถูกบุคคลผู้ไม่ถูกกรรม วิบากพึงถูก บุคคลผู้ถูกกรรมโดยแท้ เพราะฉะนั้น วิบากย่อมถูกบุคคลผู้ถูก กรรม ผู้ประทุษร้าย นรชนผู้ไม่ประทุษร้าย ฯ

โย อปฺปทุฏฺฐสฺส นรสฺส ทุสฺสติ สุทฺธสฺส โปสสฺส อนงฺคณสฺส ตเมว พาลํ ปจฺเจติ ปาปํ สุขุโม รโช ปฏิวาตํว ขิตฺโตติ ฯ

ภ. บุคคลใดย่อมประทุษร้ายแก่นรชน ผู้ไม่ประทุษร้าย เป็นผู้บริสุทธิ์ ปราศจากกิเลส บาปย่อมกลับมาถึงบุคคลนั้น ผู้เป็นพาลแท้ ประดุจธุลีอันละเอียดที่ซัดไปทวนลม ฉะนั้น ฯ